Tamim ibn al-Muizz


Tamim ibn al-Muizz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tamim ibn al-Muizz (zm. 1108) – piąty władca z dynastii Zirydów w Ifrikiji w latach 1062–1108.

Tamim objął tron po ojcu Al-Muizzie ibn Badisie (1016–1062) w czasie gdy władztwo Zirydów znalazło się w stanie rozpadu po inwazji plemion Banu Hilal. Tylko nadbrzeżne miasta pozostały pod kontrolą, a ponowny podbój głębi lądu z rąk Beduinów nie powiódł się. Nawet na wybrzeżu Zirydzi byli atakowani - Tunis utracono na rzecz plemienia Banu Hurasan (1063–1128). Stolica Al-Mahdijja została zaatakowana przez Genuę i Pizę w 1088 i zmuszona do płacenia wysokiego okupu - znak rosnącej przewagi sił chrześcijańskich na Morzu Śródziemnym, która objawiła się również w podboju Sycylii przez Normanów (1061–1062).

Syn Tamima Jahja ibn Tamim odziedziczył, to co pozostało z królestwa Zirydów w 1108.

Na podstawie artykułu: "Tamim ibn al-Muizz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy