Tammaritu II


Tammaritu II w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tammaritu II (652–649 p.n.e. ponownie 647–? p.n.e.) – elamicki król władający w Hidalu mieście leżącym we wschodnich górach Iranu w drodze do Anszanu.

Podobnie jak Humban-nikasz II został wprowadzony na tron z woli Aszurbanipala po pokonaniu Teummana. Nie udzielił pomocy Szamasz-szuma-ukinowi w czasie jego zmagań z bratem. Zaangażowanie Asyryjczyków w Babilonii wykorzystał do ataku na Humban-nikasza II, którego pokonał i zajął tron w Suzie. Okres w jakim on panował w Elamie charakteryzują wojny domowe spowodowane licznymi pretendentami do tronu. Wroga Asyria popierając uzurpatorów mogła skutecznie podbijać nowe części kraju, co ostatecznie zakończy się złupieniem Suzy i upadkiem państwa[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. FRANÇOIS VALLAT: i. THE HISTORY OF ELAM (ang.). Encyclopædia Iranica. [dostęp 6 marca 2008].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Tammaritu II" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy