Tara (Irlandia)


Na mapach: 53°34′N 6°36′W/53,566667 -6,600000

Tara (Irlandia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tara (ang. Hill of Tara, irl. Teamhair na Rí) – wzgórze w Irlandii, w hrabstwie Meath, tradycyjne centrum religijne i polityczne wyspy, siedziba arcykrólów z dynastii O'Neil. Wzgórze ma wysokość 197 m n.p.m.

Zielone wzniesienie, otoczone nasypami ziemnymi, zajmuje ważne miejsce w historii wyspy, odkąd w epoce kamienia (ok. 3000–2500 p.n.e.) zbudowano tu grobowiec korytarzowy[1]. Największe znaczenie wzgórze osiągnęło w I tysiącleciu n.e., kiedy było głównym ośrodkiem religijnym i politycznym Irlandii – co trzy lata zbierali się tu królowie i kapłani, by ustanawiać prawa oraz rozstrzygać spory. Tara, jako siedziba bogów i arcykrólów, występuje w wielu irlandzkich mitach i legendach, a zapisała się także w historii nowożytnej. W 1843 roku Daniel O’Connell wybrał ją, symbol irlandzkiej świadomości narodowej, na miejsce olbrzymiego mityngu, gdy odczytywał treść Prawa Zbożowego. Na wzgórzu i u jego stóp zjawiło się wówczas około 250 tysięcy osób[2].

W 2010 roku pięć siedzib królewskich, w tym Tara, zostało wpisanych na irlandzką listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Irlandia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Mound of the Hostages – Tara (ang.). knowth.com. [dostęp 2012-04-16].
  2. Daniel O'Connell, From A Compendium of Irish Biography, 1878 (ang.). Library Ireland. [dostęp 2012-04-16].
  3. UNESCO: The Royal Sites of Ireland: Cashel, Dún Ailinne, Hill of Uisneach, Rathcroghan Complex, and Tara Complex (ang.). [dostęp 2018-03-18].
Na podstawie artykułu: "Tara (Irlandia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy