Tarcza zaporowa


Tarcza zaporowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tarcza zaporowa na stacji Otwock. Kozioł oporowy z tarczą zaporową

Tarcza zaporowa - kolejowe urządzenie sygnalizacyjne dające sygnały zabraniające lub zezwalające na jazdę po torach stacyjnych.[1] Zgodnie z definicją E1 – sygnały na tarczach zaporowych należą do sygnałów zamknięcia toru.[2]

Tarcza zaporowa kształtowa | edytuj kod

Tarcza zaporowa kształtowa składa się z czarnej latarni z białym kołem z czarną kresą, umieszczonej na słupie. Tarcza zaporowa kształtowa pokazuje jednakowe sygnały w dzień i w nocy.[3]

Latarnia tarczy zaporowej posiada z tyłu dwa otwory tworzące dwa światła w poziomie, w przypadku kiedy tarcza pokazuje sygnał Z1 "Stój!", lub wznoszące się pod kątem 45° w stronę prawą, w przypadku, gdy tarcza pokazuje sygnał zezwalający na jazdę (Z2).[4] Jeśli tarcza zaporowa może wyświetlać tylko sygnał Z1 to posiada z tyłu latarni tylko jeden okrągły otwór przepuszczający mleczne białe światło.[5]. Jeżeli miejsce ustawienia tarczy jest dobrze oświetlone to można tarczy nie oświetlać w porze nocnej co stwierdza instrukcja iE-1.

Sygnały "Stój" na tarczach zaporowych kształtowych są ważne zarówno dla manewrów, jak i dla pociągów. Pociąg zatrzymany przed tarczą zaporową wskazującą sygnał "Stój" (Z1) może jechać dalej na rozkaz pisemny doręczony drużynie pociągowej lub przekazany za pomocą urządzeń łączności.[6]

Tarczę zaporową ustawia się z prawej strony toru, do którego się ona odnosi.[7]

Tarcza zaporowa świetlna | edytuj kod

 Osobny artykuł: Tarcza zaporowa świetlna.

Przypisy | edytuj kod

  1. Przepisy sygnalizacji E1, §6 2.4
  2. Przepisy sygnalizacji E1
  3. Przepisy sygnalizacji E1 §6 2.1
  4. Przepisy sygnalizacji E1 §6 2.2
  5. Przepisy sygnalizacji E1 §6 2.3
  6. Przepisy sygnalizacji E1 §6 2.4
  7. Przepisy sygnalizacji E1 §6 2.5
  8. Przepisy E1
Na podstawie artykułu: "Tarcza zaporowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy