Tatra K5AR


Tatra K5 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Tatra K5AR) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tatra K5 – oznaczenie tramwaju wytwarzanego w latach 1970-1973 w zakładach ČKD w Pradze w Czechach z przeznaczeniem na eksport do Kairu w Egipcie.

Spis treści

Konstrukcja | edytuj kod

Wóz K5 bazował na rozwiązaniach konstrukcyjnych wagonu Tatra K2 - był to dwuczłonowy przegubowy wagon dwukierunkowy. Zastosowano trzy wózki - dwa skrajne napędowe i środkowy toczny. Interesujące było użycie przedziału pierwszej klasy dla podróżnych, używanego wyłącznie przez kobiety.

Zamontowane w Tatrach K5 wyposażenie elektryczne przystosowane było do klimatu podzwrotnikowego: w stosunku do typu K2 zwiększono moc silników. Prąd pobierany był przez dwa pantografy; każdy z nich umieszczony był na dachu jednego członu[1].

Dostawy | edytuj kod

Eksploatacja | edytuj kod

Kair był (obok Manili, gdzie wyeksportowano tramwaj RT8D5) najbardziej egzotycznym partnerem eksportowym zakładów ČKD.

Prototyp tramwaju typu K5AR wyprodukowano w roku 1967[2] lub 1968[3]. Produkcja seryjna przebiegała w latach 1970-1973, w ciągu których wyprodukowano 200 sztuk K5AR i dostarczono do egipskiej stolicy, Kairu[1]. Pierwsze 150 wagonów otrzymało malowanie zielono-kremowe, pozostałe tramwaje otrzymały standardowe barwy kremowo-czerwone[4]. Tramwaje rozmontowano na dwie części, załadowano na wagony kolejowe i przewieziono do Rijeki, skąd odpłynęły na statkach do Egiptu. Szkolenie motorniczych z Kairu miało miejsce w 1969 r. w Brnie[4].

Wiele wagonów typu K5AR spłonęło w trakcie eksploatacji w Egipcie, pozostałe egzemplarze kursujące liniowo były w złym stanie technicznym z powodu braku konserwacji i napraw[4]. Ostatnie tramwaje K5AR wycofano ze służby liniowej w 1981 r.[3], inne źródła wskazują natomiast na połowę lat 80. XX wieku[1].

Powodów, dla których tramwaje K5AR eksploatowano przez krótki czas, może być kilka: brak przeglądów technicznych, surowy klimat lub odwrócenie się Egiptu od Związku Radzieckiego i wprowadzenie polityki prozachodniej, co mogło spowodować problemy z dostawą części zamiennych z Czechosłowacji[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Christoph Jähne: K5AR (niem.). Tatrawagen.de. [dostęp 2015-11-20].
  2. Richard Bílek: TRAMVAJOVÉ PROTOTYPY ŘAD T a K (cz.). Tram.rusign.com. [dostęp 2009-12-02].
  3. a b c Jiří Vobecký. Poslední jízdy tramvají K5 v Káhiře. „Městská doprava”. 5, s. 13, 2001. 
  4. a b c Tramvaje K5 v Brně a Káhiře. „Městská doprava”. 1, s. 21, 2002. 

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tatra K5AR" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy