Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)


Na mapach: 52°14′04,110″N 21°00′40,327″E/52,234475 21,011202

Teatr Mały w Warszawie (1906–1939) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teatr Mały – teatr dramatyczny w Warszawie założony 12 maja 1906. Mieścił się w małej sali w gmachu Filharmonii. Pomyślany jako teatr debiutów młodych aktorów.

Do 1909 dyrektorem teatru był Marian Gawalewicz, do 1914 Kazimierz Zalewski. W czasie I wojny światowej teatrem zarządzało Stowarzyszenie Artystów Teatru Małego. W 1911 połączono go z Teatrem Zjednoczonym, w latach 1918-1939 z Teatrem Polskim pod dyrekcją Arnolda Szyfmana oraz kierownictwem literackim Leona Schillera, Tadeusza Boya-Żeleńskiego i Juliusza Kaden-Bandrowskiego. W latach 1924-1925 był częścią Spółdzielni Aktorów Teatru Polskiego i Małego, 1931-1932 zrzeszenia aktorów „Spółka sześciu”, 1932-1933 Teatrów Zjednoczonych. W latach 1933-1939 był w zarządzie Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej.

Teatr zamknięto w 1939.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.
Na podstawie artykułu: "Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy