Teatr Polskiego Radia


Teatr Polskiego Radia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nagranie słuchowiska według sztuki T.Różewicza Białe małżeństwo, Teatr Polskiego Radia, październik 2011, reż. W.Modestowicz Wojciech Pszoniak w studiu Teatru Polskiego Radia, październik 2008. Nagranie słuchowiska "Dziady" wg A. Mickiewicza

Teatr Polskiego Radia – instytucja działająca w ramach Polskiego Radia, która zajmuje się produkcją i emisją słuchowisk według oryginalnych scenariuszy i adaptacji radiowych dramatów scenicznych, powieści, reportaży, poezji.

Spis treści

Historia | edytuj kod

29 listopada 1925 miała miejsce premiera pierwszego słuchowiska w historii Teatru Polskiego Radia Warszawianka Stanisława Wyspiańskiego, która była nadana na żywo [1]. Reżyserem tej adaptacji był Mikołaj Alojzy Kaszyn – ówczesny kierownik programowy.

Współcześnie słuchowiska teatralne emitowane są najczęściej w Programie 1 i Programie 2 (audycja „Wieczór ze słuchowiskiem”), rzadziej w Programie 3 Polskiego Radia [2].

Od 1988 roku Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia przyznaje corocznie Wielki Splendor – nagrodę dla aktora/aktorki „za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce”[3][4]. Okazjonalnie przyznawany jest też Honorowy Wielki Splendor za całokształt dorobku twórczego w dziedzinie reżyserii, pisarstwa radiowego lub kompozycji muzycznej[4].

W 1992 kierownikiem artystycznym został Janusz Kukuła.

Od 2001 w Sopocie odbywa się Festiwal Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”, podczas którego prezentowane są najlepsze słuchowiska oraz spektakle telewizyjne[5]. Podczas festiwalu przyznawana jest Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji[6].

W 2007 kierownikiem literackim został Krzysztof Sielicki i zajmował to stanowisko do 2020 r.

Od 2010 Teatr Polskiego Radia wraz z Programem I przyznaje nagrody Arete za debiut aktorski oraz Don Kichot za debiut reżyserski[7] a od 2015 jest także przyznawana nagroda Amadeusz za debiut kompozytorski oraz nagroda Talanton za debiut dramaturgiczny.

Nagrody | edytuj kod

  • laureat Kuźni Mistrzów Mowy Polskiej (19 września 2011)[7][8].
  • Złote Berło przyznawaną przez Fundację Kultury Polskiej i Bank Milennium.Kapituła doceniła instytucję „za konsekwencję w prezentowaniu najwybitniejszych osiągnięć polskiego i międzynarodowego dramatopisarstwa; troskę o zachowanie piękna języka polskiego; twórczą i inspirującą obecność w życiu wielu pokoleń radiosłuchaczy; kształtowanie gustów i rozwijanie wyobraźni milionów Polaków” (30.11.2015)[9]. Nagrodę wręczono w Studiu im. W. Lutosławskiego[10].

Teatr Polskiego Radia kilkakrotnie otrzymał nagrody Prix Italia w kategorii słuchowisk[11].

Słuchowiska Teatru Polskiego Radia były także wyróżniane także na innych międzynarodowych festiwalach sztuki radiowej[11], m.in.:

  • III nagroda za słuchowisko dla dzieci i młodzieży „O mieście, które chciało być sławne” Katarzyny Ciążyńskiej na Festiwalu OIRT Suzdal`90
  • wyróżnienie na Festiwalu Prix Futura`91 za spektakl „Za drutami był las” Waldemara Modestowicza i Ryszarda Wołągiewicza
  • nagroda za scenariusz na Festiwalu Ostankino Prize’94 za „Samolot” Jerzego Górzańskiego
  • nagroda główna Ostankino Prize`96 za „Balkon przy głównej ulicy” Andrzeja Mularczyka
  • nagroda za oryginalny scenariusz na Festiwalu Prix Ex Aequo Bratysława`98 za „Trzy razy smok” Jana Warenyci
  • Grand Prix VI Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Radiowej Prix Marulić, Hvar 2002 za spektakl „Prosta i prawdziwa historia o Każdym. Komedia o śmierci”
  • Prix Europa (w Berlinie) 2013 dla najlepszego słuchowiska europejskiego dla Krzysztofa Czeczota (autor i reżyser) za słuchowisko „Andy”

Przypisy | edytuj kod

  1. Justyna Berger: Teatr mój słyszę ogromny… Historia Teatru Polskiego Radia. Część I – Początki. polskieradio.pl, 2011-04-30. [dostęp 2014-01-04].
  2. JoannaJ. Bachura JoannaJ., Odsłony wyobraźni. Współczesne słuchowisko radiowe, Toruń 2012, s.486, ISBN 978-83-7780-332-5 .
  3. Splendory 2011 wręczone. polskieradio.pl. [dostęp 2012-02-06].
  4. a b Polskie Radio : Teatr : Nagrody. Polskie Radio Online. [dostęp 2010-11-16].
  5. ElżbietaE. Pleszkun-Olejniczakowa ElżbietaE. i inni, Dwa teatry. Studia z zakresu teorii i interpretacji sztuki słuchowiskowej, Toruń 2012, s.497, ISBN 978-83-7611-822-2 .
  6. Zapraszamy na XI Festiwal 'Dwa Teatry – Sopot 2011'. polskieradio.pl, 2011-05-27. [dostęp 2012-02-06].
  7. a b Inauguracja sezonu teatralnego w Programie I. [dostęp 2012-02-06].
  8. Nagrody Teatru Polskiego Radia (galeria). polskieradio.pl. [dostęp 2012-02-06].
  9. "Złote Berło" dla Teatru Polskiego Radia. "Pokazano, że jesteśmy ważną instytucją w kulturze", RDC [dostęp 2016-06-12]  (pol.).
  10. Aktualności, www.fundacjakulturypolskiej.pl [dostęp 2016-06-12] .
  11. a b Teatr Polskiego Radia. teatry.art.pl, 2006-09-28. [dostęp 2012-02-06].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Teatr Polskiego Radia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy