Teatyni


Teatyni w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania św. Kajetan z Thieny

Teatyni, Klerycy Regularni, (łac. Ordo Clericorum Regularium vulgo Theatinorum) – zakon katolicki oparty na regule św. Augustyna.

Zakon został założony w 1524 w Chieti we Włoszech (łac. Teate lub Theate – skąd popularna nazwa) przez św. Kajetana i biskupa Chieti Giovanniego Pietro Caraffę (późniejszego papieża Pawła IV), który został pierwszym generałem zakonu.

Do Polski zakon został sprowadzony w 1664.

Teatyni zajmowali się kształceniem duchownych, w tym duchownych Kościołów połączonych ze Stolicą Apostolską unią (np. grekokatolicy, Ormianie). Poziomem kształcenia dorównywali takim zakonom jak jezuici czy pijarzy.

Założyli w 1894 pierwsze Bractwo Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej przy bazylice Sant'Andrea della Valle w Rzymie i propagują wraz z marianami Niebieski Szkaplerz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zatwierdzony przez Klemensa X w 1671.

W Polsce istniały dwa klasztory teatyńskie - konwikt w Warszawie i we Lwowie.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (zakon katolicki):
Na podstawie artykułu: "Teatyni" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy