Technika kolorowania dziedziny


Technika kolorowania dziedziny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wykres funkcji sin ( 1 / z ) {\displaystyle \sin(1/z)} uzyskany sposobem pierwszym

Technika kolorowania dziedziny – sposób prezentacji wykresu funkcji zmiennej zespolonej. Polega on na przypisaniu kolorów z koła barw do płaszczyzny zespolonej. Możliwe są różne przekształcenia lecz w praktyce stosuje się dwa:

  1. Środek płaszczyzny zespolonej jest biały, liczba 1 jest czerwona, liczba −1 jest błękitno turkusowa a punkt w nieskończoności jest czarny.
  2. Środek płaszczyzny zespolonej jest czarny, liczba 1 jest błękitno turkusowa, liczba −1 jest czerwona a punkt w nieskończoności jest biały.

W obu przypadkach najbardziej nasycone kolory znajdują się na okręgu jednostkowym. Bardziej precyzyjnie, argument liczby zespolonej utożsamia się z odcieniem H natomiast moduł z jasnością L w przestrzeni kolorów HSL. Dla tak uzyskanej pary (H, L) ostatni trzeci parametr S (nasycenie) ustawia się na wartość maksymalną.

f ( z ) = z {\displaystyle f(z)=z} Kompletny wykresModułArgumentCzęść rzeczywistaCzęść urojonaWykres funkcji zespolonej odwzorowany techniką kolorowania dziedziny sposobem drugim

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Technika kolorowania dziedziny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy