Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży


Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 – ogólnopolski, bezpłatny i anonimowy telefon zaufania przeznaczony dla dzieci i młodzieży, czynny 7 dni w tygodniu przez całą dobę[1]. Dostępny jest pod zharmonizowanym w Europie numerem 116111, połączenie nie jest widoczne na rachunkach ani na billingach większości sieci. Numer ma docelowo działać we wszystkich krajach Unii Europejskiej.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W 2006 roku Komisja Europejska wyszła z inicjatywą stworzenia grupy telefonów o walorze społecznym obowiązujących na terenie całej Unii Europejskiej[2]. Inicjatywa została formalnie sformułowana i zatwierdzona 15 lutego 2007[3]. Do 1 maja 2013 roku numer został przydzielony w 23 państwach UE, a działa w 21[4].

Funkcjonowanie numeru w Polsce | edytuj kod

Inicjatywa Komisji Europejskiej została przeprowadzona na terenie Polski przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Telefon został uruchomiony 6 listopada 2008 jako piąty w Unii. Projekt prowadzony jest przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę (dawniej Fundację Dzieci Niczyje). Początkowo telefon działał 5 dni w tygodniu, ale ze względu na duże zainteresowanie, oferta telefonu 116 111 jest rozwijana. Codziennie obsługiwanych jest 6 jednocześnie działających linii, którym towarzyszy strona internetowa o adresie www.116111.pl umożliwiająca przesłanie anonimowych wiadomości online przez całą dobę.

W ciągu pierwszych 10 lat działalności konsultanci linii odbyli ponad 1160000 rozmów i odpowiedzieli na ponad 55000 wiadomości od młodych ludzi oczekujących wsparcia, opieki i ochrony[5]. Funkcjonowanie telefonu wspierają Orange Polska, Fundacja Benefit Systems, Kulczyk Foundation i Fundacja Ludzki Gest Jakub Błaszczykowski, Fundacja Drzewo i Jutro, Szymon Hołownia, a także darczyńcy indywidualni i biznesowi[6][7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, 116111.pl [dostęp 2020-03-18] .
  2. Komunikat Komisji w kierunku strategii UE na rzecz praw dziecka, 6 lipca 2006 [dostęp 2011-11-08] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-10]  (ang. • pol.).
  3. 2007/116/WE: Decyzja Komisji z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na 116 na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym. 2007-02-15. [dostęp 2011-11-08].
  4. Implementation of the reserved '116' numbers as of 1 May 2013 (ang.) 2013-05-06. [dostęp 2013-07-28].
  5. Przez 10 lat ponad milion dzieci skorzystało z Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111!, media.fdds.pl [dostęp 2019-01-04]  (pol.).
  6. Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 – teraz także nocą!, media.fdds.pl [dostęp 2019-01-04]  (pol.).
  7. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, 116111.pl [dostęp 2020-03-18] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy