Telewizja cyfrowa


Telewizja cyfrowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Telewizja cyfrowa – metoda transmisji sygnału telewizyjnego w postaci sygnału cyfrowego do odbiorników indywidualnych, np. odbiorników satelitarnych. Dzięki cyfrowej kompresji obrazu i dźwięku (w systemie MPEG-2 oraz MPEG-4) umożliwia przesłanie od 4 do 16 razy więcej programów telewizyjnych, niż w przypadku telewizji analogowej przy wykorzystaniu podobnego pasma. Pierwszy telewizor cyfrowy na świecie zaprezentowano w 1981 w Niemczech.

Usługi dodatkowe | edytuj kod

Transmisja cyfrowa umożliwiła łatwe dodanie szeregu usług dodatkowych, jak:

W zależności od wykorzystywanego medium transmisyjnego, telewizja cyfrowa może być nadawana jako telewizja satelitarna (DVB-S, DVB-S2), telewizja naziemna (DVB-T, DVB-T2), telewizja kablowa (DVB-C, DVB-C2), telewizja mobilna (DVB-H).

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (telewizja):
Na podstawie artykułu: "Telewizja cyfrowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy