Temür Öldżejtü


Temür Öldżejtü w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Temür Öldżejtü, mong. ᠥᠯᠵᠡᠶᠢᠲᠦ ᠲᠡᠮᠦᠷ (ur. 15 października 1265, zm. 10 lutego 1307) – syn Zhenjina, wnuk Kubilaj-chana, szósty wielki chan mongolski i drugi cesarz Chin z dynastii Yuan. Zwierzchnictwo jego władzy uznało Królestwo Paganu, Tran i Czampa, a także zachodnie chanaty Imperium Mongołów. Chociaż sam był buddystą tolerował rozwój innych religii. Na czas jego rządów przypada działalność franciszkanina Jana z Montecorvino.[potrzebny przypis]

W 1293 mianowany gubernatorem Karakorum a od 24 maja 1294 roku samodzielny władca Imperium.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Temür Öldżejtü" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy