Teofil Pożyczka


Teofil Pożyczka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teofil Pożyczka (ur. 27 kwietnia 1912 w Radomiu, zm. 28 października 1974 w Ipswich) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1924 ukończył szkołę powszechną, a w 1933 liceum na kierunku matematyczno-przyrodniczym. Dodatkowo uczęszczał też do Miejskiej Szkoły Przemysłowej im. Kilińskiego w Radomiu na kierunku mechanicznym (1927). Od 1 sierpnia 1927 do 1 września 1929 pracował w Państwowej Wytwórni Broni w Radomiu jako technik przy montażu karabinów (sprawdzanie łóż karabinowych).

W 1936 ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie – Grupa Techniczna. Absolwent drugiej promocji Szkoły Podchorążych Lotnictwa (grupa Techniczna), mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów lotnictwa: grupa techniczna z dniem 1 października 1937 i lok.13. W kampanii wrześniowej oficer techniczny CWL.

  • 29 października 1939 – Salon Francja
  • 27 stycznia 1940 – Eastchurch Wielka Brytania – oczekiwanie na przydział
  • 15 maja 1940 – 15 EFTS Redhill – szkolenie jako pilot
  • 11 czerwca 1940 – 10 OTU Hucknall – szkolenie jako pilot
  • 7 lipca 1940 – 301 (P) DB Bramcote – udział w pierwszych zadaniach bojowych dywizjonu
  • 20 czerwca 1942 – 18 OTU Bramcote – instruktor por.
  • 19 stycznia 1944 – 300 (P)db Ingham a następnie Faldingworth – dca dywizjonu kpt.

Od 2 lutego 1945 był oficerem sztabowym 1 Grupy Bombowej RAF[1]

  • 2 maja] 1945 – 301 db, dca dywizjonu

Od 1 kwietnia 1944 do 1 lutego 1945 dowódca 300 dywizjonu bombowego „Ziemi Mazowieckiej” (Wielka Brytania), od 6 maja 1945 do 18 grudnia 1946 dowódca 301 dywizjonu bombowego „Ziemi Pomorskiej Obrońców Warszawy”. Ostatnie stopnie wojenne to major oraz brytyjski W/Cdr, był pilotem i oficerem technicznym, wylatał w sumie ok. 900 godzin w większości na samolotach dwu i wielosilnikowych. Po zwolnieniu ze służby w Polskich Siłach Powietrznych wstąpił do RAF[2].

Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, prowadząc swój własny sklep. W stopniu podpułkownika pilota 13 marca 1963 został powołany na stanowisko Delegata Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie w Ipswich[3], a po złożonej rezygnacji został zwolniony z tego stanowiska 2 lutego 1972[4]. Zmarł po chorobie w wieku 62 lat w szpitalu w Ipswich w hrabstwie Sufolk i tam też został pochowany[1].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Lista Krzystka ↓.
  2. Wspomnienie pośmiertne ↓.
  3. Powołanie Delegata Rządu Rzeczypospolitej Polskiej w Wielkiej Brytanii. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 22, Nr 2 z 4 maja 1963. 
  4. Zwolnienie Delegata Rządu R. P. W Ipswich. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, Nr 2 z 25 marca 1972. 
  5. ŁukomskiŁ. G. ŁukomskiŁ., PolakP. B. PolakP., SuchcitzS. A. SuchcitzS., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 487 .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Teofil Pożyczka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy