Teofil z Aleksandrii


Teofil z Aleksandrii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teofil Aleksandryjski, Teofil z Aleksandrii (zm. 15 października 412 r.) – patriarcha Aleksandrii w latach 385 - 412. Święty Kościoła Koptyjskiego.

Był gorliwym kaznodzieją. Zabiegał o prestiż i niezależność Aleksandrii od Patriarchatu w Konstantynopolu. W 391 r. polecił spalić Serapeum i świątynię Serapisa, gdzie spłonęły resztki zbiorów Biblioteki Aleksandryjskiej[1][2]. W 399 r. zwołał sobór w Aleksandrii, na którym potępiono orygenizm[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. TEOFIL ALEKSANDRYJSKI. Interia Encyklopedia. [dostęp 2018-08-05].
  2. Teofil Aleksandryjski. zapytaj.onet.pl/encyklopedia. [dostęp 2018-08-05].
  3. Aleksandryjskie sobory, [w:] X. MICHAŁX.M. NOWODWORSKI. X. MICHAŁX.M. (red.), Encyklopedia Kościelna Podług Teologicznej Encyklopedii Wetzera i Weltego, t. I, Warszawa 1873 [dostęp 2018-08-04] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Theophilus (ang.). W: Catholic Encyclopedia [on-line]. catholic.org. [dostęp 2018-08-05].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Teofil z Aleksandrii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy