Teoria ubóstwa Eliasa Gannage


Teoria ubóstwa Eliasa Gannage w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teoria ubóstwa Eliasa Gannage – teoria, którą przedstawił Elias Gannage w swoim dziele wydanym w roku 1962 w Economie du Développement, według której kraje słabo rozwinięte nie mogę wejść na drogę rozwoju – wpadają w tak zwany zaklęty krąg ubóstwa.

E. Gannage wyjaśnia swoją teorię brakiem inwestycji, które są spowodowane niskim dochodem społeczeństwa. Niski dochód narodowy w krajach rozwijających się oznacza, że ludność relatywnie dużo dochodu przeznacza na konsumpcję. Niski poziom oszczędności ze źródeł wewnętrznych oznacza niskie rozmiary akumulacji kapitału, a w rezultacie niedostateczne są rozmiary inwestycji. Niskie inwestycje z kolei są powodem niskiego poziomu dochodu narodowego.

Bibliografia | edytuj kod

  • Elias Gannage: Economie du Développement. 1962.
Na podstawie artykułu: "Teoria ubóstwa Eliasa Gannage" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy