Tesla (jednostka)


Tesla (jednostka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tesla (T) – jednostka indukcji magnetycznej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). 1 tesla może być interpretowana jako taka wartość indukcji magnetycznej, która na ładunek 1 C, poruszający się z prędkością 1 m/s prostopadle do linii pola magnetycznego, działa z siłą Lorentza o wartości równej 1 N.

Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Nikoli Tesli.

Wymiar tesli | edytuj kod

1 T = 1 V s m 2 = 1 N A m = 1 W b m 2 = 1 k g C s = 1 k g A s 2 = 1 N s C m {\displaystyle \mathrm {1\,T=1\,{\frac {V\cdot s}{m^{2}}}=1\,{\frac {N}{A\cdot m}}=1\,{\frac {Wb}{m^{2}}}=1\,{\frac {kg}{C\cdot s}}=1\,{\frac {kg}{A\cdot s^{2}}}=1\,{\frac {N\cdot s}{C\cdot m}}} } 1   T = 10 4   G s {\displaystyle 1\operatorname {\ T} =10^{4}\operatorname {\ Gs} }

gdzie: Gs (gaus) oznacza jednostkę indukcji magnetycznej w układzie CGS.

A = amper C = kulomb kg = kilogram m = metr N = niuton s = sekunda T = tesla V = wolt Wb = weber

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tesla (jednostka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy