Tim Howard


Tim Howard w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tim Matthew Howard (ur. 6 marca 1979 w North Brunswick, New Jersey) – amerykański piłkarz grający na pozycji bramkarza, reprezentant USA, zawodnik Amerykańskiego klubu Memphis 901 FC. Wcześniej grał w Evertonie, Manchesterze United, MetroStars, North Jersey Imperials oraz Colorado Rapids.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Swoją karierę rozpoczynał w roku 1997 w klubie North Jersey Imperials z ligi USISL. Rok później podpisał profesjonalny kontrakt z MetroStars. Zadebiutował w wygranym 4:1 meczu z Colorado Rapids. W swoim pierwszym pełnym sezonie (2000/01) został wybrany do „Jedenastki Sezonu MLS”. Otrzymał również tytuł „Najlepszego Bramkarza Roku MLS”.

W 2002 roku zadebiutował w reprezentacji USA. Miało to miejsce w spotkaniu z Ekwadorem, w którym Howard zachował „czyste konto”.

Sporo czasu spędził na treningach holenderskiego Feyenoordu. W styczniu 2003 zainteresował się nim Manchester United. Pomimo problemów transfer został zrealizowany na czas i Howard mógł dołączyć do kolegów na tournée po Stanach Zjednoczonych. Szybko stał się podstawowym zawodnikiem Manchesteru, a jego główny konkurent Fabien Barthez odszedł w 2004 roku do Olympique Marsylia. Howard został pierwszym amerykańskim graczem, który zdobył Puchar Anglii i został wybrany do „Jedenastki Roku” PFA.

Everton F.C. | edytuj kod

W 2006 roku został wypożyczony do Evertonu, a w 2007 przeszedł do tego klubu na zasadzie definitywnego transferu. 4 stycznia 2012 w ligowym meczu z Boltonem Howard wykopał piłkę z własnego pola karnego na odległość ponad 90 metrów i dzięki silnemu wiatrowi, który zmienił parabolę lotu futbolówki, trafił do bramki rywali. Tym samym został czwartym bramkarzem w historii rozgrywek Premier League, który zdobył bramkę[1].

W sezonie 2013/14 został podstawowym bramkarzem The Toffees.

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

Howard pierwszy raz został powołany do reprezentacji USA w 1999 roku. Były to MŚ młodzieżowe w Nigerii. W dniu 10 marca 2002 roku zadebiutował przeciwko Ekwadorowi. 2 maja Howard został powołany na Mistrzostwa Świata 2006 w Niemczech. Rok później został pierwszym bramkarzem i razem z reprezentacją zdobył złoty medal CONCACAF. W finale USA pokonało Meksyk 2-1, a Howard został najlepszym bramkarzem turnieju. Bramkarz wziął udział w Pucharze Konfederacji 2009, gdzie w półfinale udało się wyeliminować Hiszpanię, a później w finale przegrać z Brazylią. Howard był także powołany na MŚ 2010 w RPA.

Howard 1 lipca 2014 roku w spotkaniu Mistrzostw Świata przeciwko Belgii obronił 15 strzałów[2], co według FIFA jest rekordem mistrzostw[3][4].

Tim Howard podczas treningu.

Życie prywatne | edytuj kod

Cierpi na łagodną formę zespołu Tourette’a. W listopadzie 2001 roku dołączył do rady nadzorczej Tourette Syndrome Association of New Jersey (TSANJ)[5]. Instytucja NY Life nagrodziła go za to mianem „Człowieka Roku”. Żonaty jest z Laurą. Ma z nią dwójkę dzieci, Jacoba i Alivię[5]. Publicznie przyznał się do tego, że wiara w Jezusa Chrystusa jest dla niego w życiu najważniejsza[6].

Wyróżnienia | edytuj kod

Tim Howard w Evertonie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Tim Howard scores for Everton (ang.). [dostęp 2012-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-08)].
  2. Belgium - USA 2:1: USA Player Statistics (ang.). fifa.com, 2014-07-05. [dostęp 2015-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
  3. 2014 FIFA World Cup Brazil – Technical Report and Statistics (ang.). fifa.com. s. 14 (16). [dostęp 2015-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-07)].
  4. World Cup 2014: Tim Howard makes record number of saves (ang.). bbc.com, 2014-07-02. [dostęp 2015-07-05].
  5. a b Tim Howard (ang.). USsoccer.com. [dostęp 2009-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-06)].
  6. Amerykański bramkarz: „Tylko Jezus. Wszystko inne to bonus” (pol.). fronda.pl. [dostęp 2015-01-31].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Tim Howard" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy