Tim Sylvia


Tim Sylvia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Timothy Deane Sylvia (ur. 5 marca 1976 w Ellsworth) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) w latach 2001-2015. Były dwukrotny mistrz wagi ciężkiej UFC (2003, 2006-2007).

Spis treści

MMA | edytuj kod

W mieszanych sztukach walki zadebiutował 19 stycznia 2001 roku na gali IFC: Battleground 2001, wygrywając wtedy z Randym Durantem przez techniczny nokaut. 16 marca 2002, wygrał turniej Extreme Challenge 47, który odbywał się w Orem w stanie Utah. Jeszcze tego samego roku zwyciężył w kolejnym turnieju na gali Superbrawl 24: ROTH 2, pokonując w finale Mike’a Whiteheada.

UFC | edytuj kod

Po serii trzynastu wygranych pojedynków z rzędu związał się z Ultimate Fighting Championship. W UFC zadebiutował 27 września 2002 roku na gali UFC 39, która odbyła się w Uncasville. Sylvia pokonał wtedy przez TKO Wesleya Correirę. Po niecałych pięciu miesiącach zdobył pas mistrzowski wagi ciężkiej, pokonując przez TKO Ricco Rodrigueza na gali UFC 41. Pierwszą jego obronę stoczył 26 września 2003 roku na UFC 44, nokautując Gana McGee. Po walce testy antydopingowe wykazały w organizmie Sylvii niedozwoloną substancję − steryd anaboliczny stanozolol. Zawodnik przyznał się do jego stosowania. W konsekwencji komisja stanowa NSAC zawiesiła go na cztery miesiące oraz ukarała finansowo na kwotę 7500 dolarów, a sam Sylvia zrezygnował z pasa mistrzowskiego wagi ciężkiej[1].

19 czerwca 2004, na UFC 48, próbował bezskutecznie odzyskać tytuł w walce z Frankiem Mirem. Pod koniec pierwszej minuty starcia Mir złamał mu rękę, zakładając dźwignię na staw łokciowy. Sędzia ogłosił techniczne poddanie i tym samym Mir został nowym mistrzem wagi ciężkiej.

Tim Sylvia

5 stycznia 2005 roku, Sylvia stoczył pojedynek o tymczasowe mistrzostwo wagi ciężkiej. Przegrał jednak z Białorusinem Andrejem Arłouskim przez poddanie (klucz na stopę). Do rewanżu doszło 15 kwietnia 2006 roku na gali UFC 59. Tym razem zwycięzcą okazał się Amerykanin, nokautując w pierwszej rundzie Białorusina, odbierając mu tym samym pas. 8 lipca 2006 roku, w pierwszej obronie mistrzostwa zmierzył się ponownie z Arłouskim. Po pięciorundowym pojedynku sędziowie orzekli jednogłośnie zwycięstwo Sylvii. Jeszcze w tym samym roku, 18 listopada, drugi raz obronił pas mistrzowski, pokonując przez jednogłośną decyzję Jeffa Monsona. Tytuł stracił na gali UFC 68, 3 marca 2007 na rzecz Randy’ego Couture’a.

2 lutego 2008 roku, przegrał pojedynek o tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej z Antonio Rodrigo Nogueirą. Po tej walce właściciele UFC nie przedłużyli kontraktu z Sylvią.

Po UFC | edytuj kod

Po zwolnieniu z UFC zanotował dwie porażki, kolejno z Fiodorem Jemieljanienko na gali Affliction: Banned. przez poddanie oraz z bokserem Rayem Mercerem przez nokaut w 1. rundzie.

21 maja 2010, stoczył wygrany pojedynek z Mariuszem Pudzianowskim na gali Moosin: God of Martial Arts. Jeszcze tego samego roku, 14 sierpnia znokautował byłego pretendenta do pasa UFC i Strikeforce Paula Buentello, zdobywając tym samym pas mistrzowski Powerhouse World Promotions.

5 listopada 2011, stoczył pojedynek na gali ProElite 2. Przeciwnikiem miał być początkowo Pedro Rizzo, ale doznał on kontuzji. Zastąpił go więc Andreas Kraniotakes, którego Sylvia pokonał przez jednogłośną decyzję.

31 sierpnia 2012, doszło do czwartego starcia między Sylvią a Andrejem Arłouskim na gali ONE FC 5 na Filipinach. Pod koniec 2. rundy Arłouski znokdaunował Sylvię po czym zadał nieprzepisowe kopnięcie w głowę leżącego przeciwnika. Sylvia odmówił dalszej kontynuacji walki co spotkało się z dużą dezaprobatą publiczności zgromadzonej na widowni. Sędziowie po dłuższej analizie zdecydowali się ogłosić wynik walki jako no contest (nierozstrzygnięty).

5 stycznia 2015, ogłosił zakończenie kariery zawodniczej, po tym jak nie został dopuszczony do walki z powodów zdrowotnych[2][3].

Osiągnięcia | edytuj kod

Lista walk w MMA | edytuj kod

31 zwycięstw - 10 porażek - 0 remisów – 1 no contest

Przypisy | edytuj kod

  1. UFC fighter flunks drug test (ang.). reviewjournal.com, 14 sierpnia 2004. [dostęp 2011-10-20].
  2. Jacek Okninski: Tim Sylvia kończy karierę (pol.). mmarocks.pl, 06.01.2015.
  3. Steven Marrocco: Ex-UFC heavyweight champion Tim Sylvia retires after issue with MRI (ang.). mmajunkie.com, 05.01.2015.
  4. Ex-UFC Champ Sylvia Added to Ohio IFC Event (ang.). sherdog.com, 14.05.2005.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tim Sylvia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy