Tindowie


Tindowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tindowie, Tyndyjczycy, Tindałowie – niewielki rdzenny naród zamieszkujący kilka wsi w zachodnim Dagestanie, położone nieopodal rzeki Tindijskaja (dopływ rzeki Andijskoje Kojsu), m.in. w Tindi, Aknada, Angida, Eczera, Tissa[1] w rejonie cumadyńskim[2] (ze stolicą w mieście Agwali). Liczebność tej grupy trudno jest oszacować ze względu na fakt, że oficjalne statystyki utożsamiają ich z Awarami, więc według spisu ludności z 2010 roku miałoby ich być tylko 635 osób (w tym 617 zamieszkujących rejon cumadyński). Według różnych szacunków liczba ta jest jednak kilkanaście razy większa i sięgać może nawet 8,5-10 tysięcy (wg statystyk historycznych w 1866 r. było ich 2515, w 1886 r. – 3262, w 1916 r. – 3864, w 1926 r. – 3812, w 1939 r. – 5800 osób)[1]. Znaczący negatywny wpływ na liczebność i dobrobyt tej grupy etnicznej miało przymusowe przesiedlanie ich w 1944 do Czeczenii i ich powrotna migracja w rodzinne góry i regiony Dagestanu w 1957 r.[1] Niewielka liczba Tindów rozproszona jest po terytorium całej Rosji i krajów byłego ZSRR[a].

Tindowie tradycyjnie są wyznawcami islamu, sunnitami, używają języka tindyjskiego. W ich własnym języku nazywają siebie „idery” (идери), „idy” (иди) bądź „idary” идари[2][1].

Kultywują tradycje typowe dla górskich ludów Dagestanu. Zajmują się uprawą ziemi w systemie pól tarasowych[2][1]. Strój kobiet składa się z czarnej koszuli z tuniką, związaną długim (do 3 metrów) czerwonym paskiem, spodni i nakrycia głowy z czepcem i długim welonem,; zdobiony jest haftami, pierścieniami, monetami, łańcuchami na czole itp.[2]

Badania antropologiczne narodów Dagestanu, w tym Tindów (Tyndyjczyków), prowadzono w Rosji m.in. po II wojnie światowej[3].

Uwagi | edytuj kod

  1. Między innymi w spisie ludności Białorusi z 2009 wykazano dwie osoby, które identyfikują się z tą narodowością, choć deklarują, że na co dzień posługują się w domu językiem rosyjskim[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Ваньшин 2017 ↓.
  2. a b c d Большая российская энциклопедия 2019 ↓.
  3. Gazeta Ludowa 1947 ↓.
  4. Spis mieszkańców Republiki Białoruś w 2009 r. (ros.). 2010. s. tabl. 5.9 str.1. [dostęp 2019-07-16].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tindowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy