Tlenek chloru


Tlenek dichloru w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Tlenek chloru) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tlenek dichloru (nazwa Stocka: tlenek chloru(I)), Cl
2O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków kwasowych, bezwodnik kwasu podchlorawego (bezwodnik podchlorawy). Został odkryty w 1834 roku[2].

Spis treści

Budowa i właściwości | edytuj kod

Tworzy cząsteczki o symetrii C2V i długości wiązań OCl 170,0 pm, z kątem pomiędzy nimi wynoszącym 110,9°. W temperaturze pokojowej jest żółtobrunatnym gazem, w niższych temperaturach w postaci cieczy lub ciała stałego ma barwę czerwonobrunatną. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, w której występuje w równowadze z kwasem podchlorawym:

Cl
2O + H
2O 2HClO

Jest niestabilny i wybucha po ogrzaniu bądź pod wpływem iskry, wybuchowe są również jego mieszaniny z amoniakiem[2].

Otrzymywanie | edytuj kod

Tlenku dichloru nie można otrzymać przez bezpośrednią syntezę z pierwiastków, dlatego stosuje się inne metody, jak np. reakcje tlenku rtęci(II) bądź wilgotnego węglanu sodu z chlorem:

2HgO + 2Cl
2 HgCl
2
·HgO + Cl
2O 2Na
2CO
3 + H
2O + 2Cl
2 2NaHCO
3
+ 2NaCl + Cl
2O

Obie metody mają zastosowanie przemysłowe[2].

Zastosowanie | edytuj kod

Wykorzystywany jest do produkcji podchlorynów (np. podchlorynu wapnia), wybielania pulpy drzewnej i tkanin, otrzymywania m.in. chloroizocyjanuranów i rozpuszczalników chlorowanych[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-56, ISBN 978-1-4987-5429-3  (ang.).
  2. a b c d e f g The Halogens: Fluorine, Chlorine, Bromine, Iodine and Astatine, [w:] Norman N.N.N. Greenwood Norman N.N.N., AlanA. Earnshaw AlanA., Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 844–847, ISBN 0-7506-3365-4  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Tlenek chloru" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy