Tode Monge


Tode Monge w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tode Monge – szósty chan Złotej Ordy w latach 1280-1287.

Był bratem i następcą Monge Timura i wnukiem Batu-chana. Za jego panowania Złota Orda utrzymywała przyjazne stosunki z mameluckim Egiptem. W 1283 chan przeszedł na islam. Główną rolę za jego panowania odgrywaj Nogaj. Za jego panowania doszło do kolejnego najazdu Mongołów na Węgry (1284/1285). W 1287 abdykował na rzecz swojego bratanka, Tole Buki.

Bibliografia | edytuj kod

  • B. Grekow, A. Jakubowski, Złota Orda i jej upadek, słowo wstępne i red. Ananiasz Zajączkowski, przeł. Wł. Głuchowski, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1953.
  • Peter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007.


Na podstawie artykułu: "Tode Monge" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy