Tohono O’odham


Tohono O’odham w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tohono O’odham (dawnej znani jako Papago) – Indianie północnoamerykańscy zamieszkujący Arizonę w USA i północny Meksyk.

Nazwa Papago pochodzi z języka hiszpańskiego, oznacza „Jedzących fasolę” i została im nadana, gdyż roślina ta stanowiła główny składnik ich pożywienia. Sami Indianie nazywają się Tohono O’odham, co oznacza „Ludzie pustyni” i tę nazwę jako oficjalną plemię zatwierdziło w 1986 roku.

Wielu członków plemienia do dziś żyje na Pustyni Sonora i utrzymuje się z hodowli i pasterstwa. Latem zamieszkują doliny wzdłuż rzeki, gdzie uprawiają kukurydzę, fasolę, a także kaktusy saguaro, które dostarczają im słodkiego syropu, jadalnych nasion a także przerabiane są na napój alkoholowy podobny do otrzymywanej z agawy tequili. Zimowe miesiące wielu z nich spędza w górach na polowaniu.

Bibliografia | edytuj kod

  • Barry M. Pritzker: A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples. Oxford: Oxford University Press, 2000. ISBN 978-0-19-513877-1.
Na podstawie artykułu: "Tohono O’odham" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy