Tolkapon


Tolkapon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tolkapon (tolcapone, ATC N04BX) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, należący do grupy inhibitorów katecholo-O-metylo transferazy (COMT).

Spis treści

Wskazania | edytuj kod

Wskazaniem do stosowania tolkaponu jest terapia skojarzona choroby Parkinsona.

Przeciwwskazania | edytuj kod

Działania niepożądane | edytuj kod

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są:

Tolkapon zwiększa ryzyko ostrego uszkodzenia wątroby, potencjalnie prowadzącego do zgonu.

Ciąża i laktacja | edytuj kod

Kategoria C. Ze względu na brak odpowiednich badań lek można stosować w ciąży jedynie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Podczas leczenia tolkaponem nie należy karmić piersią.

Dawkowanie | edytuj kod

P.o., niezależnie od pory posiłku, zazwyczaj 100 mg 3 razy na dobę, w skojarzeniu z dowolnym preparatem zawierającym lewodopę i benserazyd lub lewodopę i karbidopę.

Bibliografia | edytuj kod

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006. ISBN 83-7430-060-4.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Substancja lecznicza w klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej (ATC) N04: Leki stosowane w chorobie Parkinsona
Na podstawie artykułu: "Tolkapon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy