Tomasz Szymański (senator)


Tomasz Szymański (senator) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tomasz Szymański (ur. 22 grudnia 1865[1], zm. 11 listopada 1953 w Turku) – polski notariusz, sędzia, polityk, senator III kadencji w II RP.

Był notariuszem w Nasielsku i Turku. Na przełomie XIX i XX wieku został sekretarzem Sądu Okręgowego w Warszawie. W latach 1920–1923 był radnym Rady Miejskiej w Turku. Przewodniczył Zarządowi Powiatowemu OZN w Turku[2].

W wyborach parlamentarnych w 1930 roku został senatorem III kadencji (1930–1935)[3].

Po wysiedleniu przez Niemców z Turku na początku wojny mieszkał przez całą okupację do powstania warszawskiego w Warszawie, u córki Zofii Langner. Drugiego dnia powstania został ranny. Wysiedlono go wraz z ludnością cywilną do Pruszkowa, a następnie został wywieziony do Krakowa. Jego córka zginęła w czasie powstania.

Po wonie powrócił do Turku. Do 1947 roku pracował jako sędzia miejscowego Sądu Grodzkiego oraz notariusz[2].

Po śmierci został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym, tzw. starym. Około 1998 roku jego grób zlikwidowano, a miejsce przeznaczono na pogrzebanie obcej osoby[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rejestr mieszkańców m. Turku, t. III, ul. Dobrska od nr 11 do 22 włącznie; Zespół nr 27: Akta miasta Turek; syg 2205; s. 94; Archiwum Państwowe w Poznaniu oddział w Koninie
  2. a b c Tomasz Szymański w Witrynie edukacyjnej Kancelarii Senatu. [dostęp 2014-09-25].
  3. Biblioteka sejmowa – Parlamentarzyści RP: Tomasz Szymański. [dostęp 2014-09-25].
Na podstawie artykułu: "Tomasz Szymański (senator)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy