Tonsura


Tonsura w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tonsura, obraz autorstwa Fra Angelico przedstawiający św. Dominika

Tonsura (łac. strzyżenie) – wygolony krążek obejmujący ciemię (w zakonach, jak np. dominikanie, franciszkanie, karmelici) lub całą głowę (jak np. u kamedułów); włosy okalające wygolone miejsce miały przypominać koronę cierniową[1].

Historia | edytuj kod

Tonsura była w Kościele katolickim znakiem przynależności do duchowieństwa; ustanowiona w roku 633 w Toledo[2]. Przyczyną wprowadzenia tonsury były zwyczaje panujące w królestwach utworzonych przez Germanów na gruzach cesarstwa rzymskiego – w państwach Merowingów czy Franków sposób układania włosów stanowił oznakę określonej pozycji społecznej danej osoby (np. mężczyźni należący do rodów królewskich nosili długie rozpuszczone włosy, ich poddani krótkie, a niewolnicy mieli całą głowę ogoloną)[3].

Tonsura została zniesiona w 1972 przez papieża Pawła VI[4] (po reformach Soboru Watykańskiego II), została zachowana w niektórych zgromadzeniach kultywujących liturgię klasyczną[5]. Jednak z czasów tonsury do dzisiaj zachował się zwyczaj noszenia piuski, małej okrągłej czapeczki, której celem było okrywanie ogolonej głowy. Tonsura dzisiaj obowiązuje między innymi w Bractwie św. Piusa X.

Przypisy | edytuj kod

  1. Encyklopedia PWN
  2. Portal wiedzy Onet
  3. Jan Baszkiewicz, Historia Francji, Ossolineum 1978, s.20.
  4. W. Kopaliński "Słownik"
  5. Gerald O'Collins SJ, Edward G. Farrugia SJ LEKSYKON pojęć teologicznych i kościelnych Wydawnictwo WAM, Kraków 2002

Zobacz | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tonsura" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy