Tour de France 2002


Tour de France 2002 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kolarze na trasie do Mont Ventoux

89. Tour de France rozpoczął się 6 lipca w Luksemburgu, a zakończył się 28 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym 10 etapów płaskich, 2 etapów pagórkowatych, 5 etapów górskich i 4 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3277 km.

Spis treści

Klasyfikacje | edytuj kod

Klasyfikację generalną wygrał po raz czwarty z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Hiszpana Josebę Belokiego i Litwina Raimondasa Rumšasa. Australijczyk Robbie McEwen wygrał klasyfikację punktową, Francuz Laurent Jalabert wygrał klasyfikację górską, a Włoch Ivan Basso był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Laurent Jalabert[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna ONCE.

Doping | edytuj kod

W dniu zakończenia TdF żona trzeciego w klasyfikacji generalnej Raimondasa Rumšasa została aresztowana przez oficerów celnych za posiadanie niedozwolonych środków[2]. Sam kolarz nie poniósł jednak żadnych konsekwencji. Piąty w klasyfikacji Hiszpan Igor González de Galdeano miał zbyt duże stężenie salbutamolu we krwi, jednak pozwolono mu na start, ponieważ środek ten jest jednocześnie lekiem na astmę, na którą choruje[3]. Ósmy kolarz klasyfikacji generalnej, Amerykanin Levi Leipheimer został w 2012 roku pozbawiony wszystkich wyników z lat 1999-2006 po tym, jak przyznał się to stosowania dopingu[4].

W 2007 roku do stosowania między innymi EPO w czasach swoich startów w ekipie ONCE (2001-2003) przyznał się Niemiec Jörg Jaksche[5]. Zwycięzca klasyfikacji punktowej, Erik Zabel, także stosował doping, do czego przyznał się w 2013 roku[6].

W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[7]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[8]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Jan Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[9].

Drużyny | edytuj kod

W tej edycji TdF wzięło udział 21[10] drużyn:

Etapy | edytuj kod

Liderzy klasyfikacji po etapach | edytuj kod

  • Podczas 1. etapu Lance Armstrong nosił żółtą koszulkę, a Laurent Jalabert, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • Podczas 2. i 3. etapu Rubens Bertogliati nosił żółtą koszulkę, a David Millar, drugi w klasyfikacji młodzieżowej, białą.
  • Podczas 4. etapu Erik Zabel nosił żółtą koszulkę, a Robbie McEwen, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcowe | edytuj kod

Klasyfikacja generalna | edytuj kod

Klasyfikacja punktowa | edytuj kod

Klasyfikacja górska | edytuj kod

Klasyfikacja młodzieżowa | edytuj kod

Klasyfikacja drużynowa | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. PRIX DE LA COMBATIVITÉ: PALMARÈS DES COMBATIFS (fr.)
  2. Rumsas receives suspended sentence (ang.)
  3. Galdeano exceeds limit for asthma medicine, but allowed to start (ang.)
  4. United States Anti-Doping Agency Acceptance of Sanction (ang.)
  5. Jörg Jaksche: Doping, hypocrisy and a dog called Bella (ang.)
  6. Zabel admits to doping from 1996 to 2003 (ang.)
  7. Lance Armstrong Receives Lifetime Ban And Disqualification Of Competitive Results For Doping Violations Stemming From His Involvement In The United States Postal Service Pro-Cycling Team Doping Conspiracy (ang.)
  8. Lance Armstrong comes clean (ang.)
  9. Jan Ullrich supports Lance (ang.)
  10. Les équipes du Tour de France 2002 (fr.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tour de France 2002" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy