Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej


Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej – istniejąca od 1957 roku organizacja pozarządowa stawiająca sobie za cel wszechstronne rozwijanie stosunków polsko-chińskich oraz promocję Chin w Polsce i Polski w Chinach. W tym celu organizuje konferencje, spotkania, wystawy, prelekcje. TPPCh współpracuje z Chińskim Ludowym Stowarzyszeniem Przyjaźni z Krajami Zagranicznymi i Ambasadą Chińskiej Republiki Ludowej w Rzeczypospolitej Polskiej[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Zostało założone w 1957 roku w Gdańsku przez działaczy firm żeglugowych i spedycyjnych współpracujących z Chińską Republiką Ludową, takich jak Chipolbrok, Polskie Linie Oceaniczne i C. Hartwig Gdynia. Pierwszy zjazd odbył się 17 maja 1958 roku w Warszawie. W pierwszym okresie swojej działalności TPPCh rozwijało się dynamicznie przy aktywnym wsparciu ówczesnej administracji państwowej. Utworzono szereg oddziałów lokalnych, które w szczytowym okresie działalności skupiały łącznie 20 tys. członków. Towarzystwo wydawało wówczas miesięcznik Chiny, a następnie Horyzonty. Jego siedziba mieściła się w Pałacu Błękitnym przy ul. Senatorskiej w Warszawie.

Aktywna Działalność Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej została przerwana na początku lat 60. wraz z rozłamem radziecko-chińskim. Po zamrożeniu stosunków polsko-chińskich jego działalność zamarła i Towarzystwo przestało de facto istnieć. Wznowiło działalność w 1985 roku, na fali normalizacji stosunków między blokiem wschodnim i Chinami. Odtworzono wówczas część struktur terenowych i zawiązano Klub Harbińczyków, zrzeszający Polaków urodzonych w Harbinie w północno-wschodnich Chinach.

Po przemianach ustrojowych w Polsce w 1989 roku wstrzymano dotacje państwowe dla Towarzystwa, a jego działalność zaczęła ponownie zamierać. Rozpadła się większość struktur terenowych poza Krakowem i Kaliszem, a w 1997 roku władze Warszawy odebrały Towarzystwu jego siedzibę w Pałacu Błękitnym. Po 2000 roku nastąpiło częściowe ożywienie działalności TPPCh, odtworzono struktury w Gdańsku, Poznaniu, Łodzi, Olsztynie i Szczecinie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. dr Zdzisław Góralczyk: 50-lecie Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej. [dostęp 12 listopada 2010].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy