Towarzystwo Urbanistów Polskich


Towarzystwo Urbanistów Polskich w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Towarzystwo Urbanistów Polskich (TUP) – ogólnopolskie stowarzyszenie społeczno-naukowo-zawodowe urbanistów. Towarzystwo Urbanistów Polskich powstało w styczniu 1923 r. Inicjatorem był Oskar Sosnowski, kierownik nowo powstałego Zakładu Architektury Polskiej Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, a założycielami grupa twórców i naukowców z Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, Działu Regulacji Miast Ministerstwa Robót Publicznych oraz Miejskiego Biura Regulacji: Jerzy Raczyński, Bruno Zborowski, Juliusz Żakowski, Roman Feliński, Antoni Jawornicki, Adam Kuncewicz, Kazimierz Saski, Józef Jankowski, Józef Podgórski[1]. Celem Towarzystwa jest aktywne oddziaływanie na wszelkie dziedziny twórczości i działalności kształtującej zagospodarowanie przestrzenne kraju oraz ochronę środowiska.

Towarzystwo składa się z oddziałów terenowych, działających m.in. w Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Krzysztof KazimierzK.K. Pawłowski Krzysztof KazimierzK.K., Geneza i działalność TUP w latach 1923-1939 a rozwój myśli urbanistycznej w Polsce, [w:] EdwardE. Usakiewicz (red.), Towarzystwo Urbanistów Polskich 1923-1973, Warszawa: ARKADY, 1972 .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Towarzystwo Urbanistów Polskich" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy