Traktat pozwolski


Traktat pozwolski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Traktat pozwolski został zawarty w Pozwolu 14 września 1557 pomiędzy królem Polski Zygmuntem II Augustem i mistrzem krajowym Inflant zakonu krzyżackiego Johannem Wilhelmem Fürstenbergiem[1]. Traktat ten, przyjęty wraz z hołdem lennym Fürstenberga, stanowił o nadaniu głównych praw handlowych (dla Unii Polsko-litewskiej) na terenie Inflant a nadto miał wymowę antymoskiewską, ze względu na ekspansywną politykę cara Iwana Groźnego[2].

Car, dążąc do opanowania wybrzeża Bałtyku, postanowił uderzyć na Inflanty[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae. T.5, Wilno 1759, s. 215.
  2. Historia Polski. Kalendarium dziejów: Pradzieje - 1655, red. A. Nowak, Kraków 2010, s. 346.
  3. S. Cynarski, Zygmunt August, wyd. 3, Wrocław 2004, s. 170.

Bibliografia | edytuj kod

  • Tadeusz M. Nowak, Jan Wimmer: Historia oręża polskiego 963-1795. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1981. ISBN 83-214-0133-3.
Na podstawie artykułu: "Traktat pozwolski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy