Traktat z Maastricht


Traktat z Maastricht w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Traktat z Maastricht, oficjalnie Traktat o Unii Europejskiej (fr. Traité sur l'Union européenne, ang. Treaty on European Union), TUEumowa międzynarodowa parafowana 11 grudnia 1991, podpisana 7 lutego 1992 w Maastricht w Holandii.

TUE wszedł w życie 1 listopada 1993 roku po przeprowadzonych referendach w 12 krajach członkowskich. Został zmieniony postanowieniami umów z Amsterdamu, Nicei i Lizbony.

Spis treści

Główne cele i postanowienia | edytuj kod

  • umocnienie spójności gospodarczej i społecznej (kohezji)
  • utworzenie Unii Gospodarczej i Walutowej
  • wprowadzenie wspólnej waluty euro od 1 stycznia 1999 roku
  • określenie kryteriów konwergencji
  • potwierdzenie tożsamości Unii na arenie międzynarodowej
  • prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej
  • prowadzenie wspólnej polityki bezpieczeństwa
  • wzmocnienie ochrony praw człowieka i swobód obywatelskich
  • wzmocnienie ochrony interesów obywateli państw członkowskich
  • ustanowienie obywatelstwa Unii Europejskiej
  • rozwój współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości
  • rozwój współpracy w dziedzinie spraw wewnętrznych.

Traktat ustanowił Unię Europejską (UE) opartą na 3 filarach:

Traktat był rezultatem kompromisu pomiędzy zwolennikami integracji ponadnarodowej i międzynarodowej. Dlatego też status podmiotu w prawie międzynarodowym nie został przyznany II i III filarowi (wspólnoty europejskie posiadały go na mocy postanowień wcześniejszych traktatów). I filar został oparty na działaniach ponadnarodowych (instytucje WE są w stanie ingerować w wewnętrzne porządki prawne państw członków), natomiast filary II i III opierają się na klasycznej współpracy międzyrządowej.

Ponadto traktat zawierał postanowienia dotyczące realizacji Unii Gospodarczej i Walutowej.

Ustalono też nowe ramy instytucjonalne UE: Radę Europejską, Radę Unii Europejskiej (dawniej: Rada Ministrów), Komisję Europejską (dawniej: Komisja Wspólnot Europejskich), Parlament Europejski oraz Trybunał Sprawiedliwości i Europejski Trybunał Obrachunkowy, które pozostały trybunałami wspólnot europejskich. Powołano też nowy organ opiniodawczo-doradczy o nazwie Komitet Regionów, obok istniejącego już Komitetu Ekonomiczno-Społecznego.

Struktura | edytuj kod

Wersja obowiązująca zawiera preambułę oraz 55 artykułów zgrupowanych w sześciu tytułach.

  • Tytuł I Postanowienia wspólne (art. 1–8);
  • Tytuł II Postanowienia o zasadach demokratycznych (art. 9–12);
  • Tytuł III Postanowienia o instytucjach (art. 13–19);
  • Tytuł IV Postanowienia o wzmocnionej współpracy (art. 20);
  • Tytuł V Postanowienia ogólne o działaniach zewnętrznych Unii i postanowienia szczególne dotyczące wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (art. 21–46);
  • Tytuł VI Postanowienia końcowe (art. 47–55).

Daty i formy zatwierdzenia traktatu | edytuj kod

  •  Norwegia – Norwegowie w referendum z dnia 28 listopada 1994 odrzucili traktat o przystąpieniu do UE.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (umowa międzynarodowa):
Na podstawie artykułu: "Traktat z Maastricht" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy