Tryftong


Tryftong w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Angielskie tryftongi

Tryftong (stgr. τρίφθογγος, tri „trzy” i phthóngos „dźwięk”) – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy trzy dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski, np. angielskie słowo tyre /taɪə/, w którym występuje tryftong /aɪə/[1]. Jeżeli między dwiema samogłoskami leży granica sylaby, nie jest to tryftong, lecz rozziew (hiatus), np. w „na-uka”. Tryftongom przeciwstawia się dyftongi i monoftongi[2].

Przykłady | edytuj kod

Język angielski[1]
Język hiszpański[3]
  • leer – leyendo
  • huir – huyendo

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Sobkowiak 2004 ↓, s. 197.
  2. Gimson 2008 ↓, s. 145-147.
  3. Gramatyka języka hiszpańskiego – GERUNDIO - czyli imiesłów przysłówkowy. [dostęp 2017-12-12].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Tryftong" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy