Tunika rzymska


Tunika rzymska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rzymianin w tunice

Tunika – w starożytnym Rzymie przewiązany w pasie wełniany ubiór bez rękawów lub z krótkimi rękawami, będący odpowiednikiem greckiego chitonu[1].

Tunika w Rzymie sięgała do połowy łydek, rzadziej do kostek. Była szatą spodnią, szyta z niefarbowanej materii, nakładana przez głowę, przypominała koszulę[2]. Pasek wiązany był przeważnie na biodrach, nad pasem tunikę podciągano, aby uzyskać tzw. zanadrze[2].

Wygląd tuniki zależał od statusu majątkowego i funkcji pełnionej w państwie[2]. Senator nosił tunica laticlavia z przodu ozdobioną pionowym, purpurowym pasem (latus clavus), trybun wojskowy (tribunus militum angusticlavius) nosił tunikę z wąskim purpurowym paskiem – tunica angusticlavia. Wodzowie, zwłaszcza odbywający triumf zakładali tunica palmata, ozdobioną haftem ze złotymi liśćmi palmowymi[2].
Na tunikę przed wyjściem z domu najczęściej zakładano togę. Prawo używania togi przysługiwało tylko obywatelom rzymskim[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. red. naczelny Barbara Petrozolin-Skowrońska, Nowa encyklopedia PWN, tom 6, Warszawa: wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ​ISBN 83-01-11969-1
  2. a b c d red. Zdzisław Piszczek, Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1988, s.807, ​ISBN 83-01-03529-3
  3. Encyklopedia Sztuki Starożytnej, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1974
Armia rzymska

Na podstawie artykułu: "Tunika rzymska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy