Turzyca biała


Turzyca biała w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Turzyca biała (Carex alba Scop.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Obszar występowania obejmuje środkową i wschodnią Europę oraz Azję. W Polsce występuje wyłącznie na wapiennych obszarach Tatr i w Pieninach.

Pokrój

Spis treści

Morfologia | edytuj kod

Pokrój
Roślina trwała, wysokości 10-30 (40) cm, rozłogowa.
Łodyga
Sztywno wzniesiona, tępo trójkanciasta.
Liście
Najniższe pochwy liściowe żółtobrązowe. Blaszki liściowe miękkie, na brzegach szorstkie, płaskie lub szczecinowato zwinięte, 1-1,5 mm szerokości. Podsadki bez blaszek, białoskórzaste podobnie jak plewy, z zielonym wystającym grzbietem. Przysadki kwiatowe są niemal białe.
Kwiaty
Kwiatostan składający się z 2-4 nieco od siebie odsuniętych, wzniesionych kłosów na szypułkach. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z 3-6 kwiatami żeńskimi. Pęcherzyki dłuższe od plew, wydęte, ciemnobrązowe, błyszczące, nagie, z dzióbkiem. Słupek o 3 znamionach.
Owoce
Luźno rozmieszczone. Orzeszek trójkanciasty.

Biologia i ekologia | edytuj kod

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do czerwca. Roślina wapieniolubna, występuje w świetlistych lasach i zaroślach oraz na trawiastych zboczach. Gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Erico-Pinetea, Ass. Carici albae-Fagetum i gatunek wyróżniający dla zbiorowiska Pinus sylvestris-Carex alba[2].

 Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Grau, Kremer, Möseler, Rambold, Triebel: Graser. Mosaik Verlag GmbH, Monachium 1984
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
Na podstawie artykułu: "Turzyca biała" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy