Tus


Tus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tus (per. طوس, st.gr. Σούσια, Sousia) – starożytne miasto w północno-wschodnim Iranie w ostanie Chorasan-e Razawi, znajduje się w pobliżu Meszhedu.

Prawdopodobne miejsce pochówku Al-Ghazaliego. Tus, Iran.

W 330 roku p.n.e. zostało zdobyte przez Aleksandra Macedońskiego. Od czasu podboju islamskiego, miasto stanowiło ważny ośrodek administracyjny i kulturalny. W późniejszych latach, jego znaczenie zmalało. Po zdobyciu przez umajjadzkiego kalifa Abd al-Malik ibn Marwana, pozostało częścią kalifatu do 747 roku, aby następnie przejść pod władanie Abu Muslim al-Churasaniego[1]. W 809 roku, podczas wyprawy mającej zdławić rebelię w rejonie Chorasan, abbasydzki kalif Harun ar-Raszid zachorował i umarł w mieście. W okresie podbojów mongolskich, doszczętnie zniszczone. Z miasta pochodziło wielu uczonych m.in.: Al-Ghazali, Ferdousi, Dżabir Ibn Hajjan, Nizam al-Mulk, Nasir ad-Din Tusi i Szejk Tusi.

Przypisy | edytuj kod

  1. Tus, V. Minorsky, The Encyclopaedia of Islam, Vol. X, ed. P.J. Bearman, T. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs, (Brill, 2000), 741.
Kontrola autorytatywna (city of Iran):
Na podstawie artykułu: "Tus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy