Twarze i maski


Twarze i maski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twarze i maski – polski telewizyjny serial obyczajowy wyprodukowany w 2000 roku w reżyserii Feliksa Falka i z jego scenariuszem. Akcja rozgrywa się latach 1974–2000 i toczy się za kulisami warszawskiego teatru (nazwano go tu Teatrem Miejskim). Założeniem twórców serialu było zaprezentowanie w nim relacji pomiędzy życiem codziennym ludzi teatru i ich pracą artystyczną. W kolejnych odcinkach poznajemy bliżej jednego z bohaterów i jego perypetie ukazane w szerszym kontekście. Sceny w teatrze realizowano w warszawskim Teatrze Dramatycznym.

Spis treści

Główni bohaterowie | edytuj kod

  • Kamiński (Krzysztof Stroiński) – dyrektor Teatru Miejskiego.
  • Radosław Wieluński (Krzysztof Kolberger) – znany reżyser teatralny. Jako niezwykle wymagający, wręcz znęcający się psychicznie nad aktorami, nazywany jest Katem. Paradoksalnie metody stosowane przez niego odnoszą rewelacyjne skutki.
  • Agnieszka Horn (Kinga Preis) – bardzo zdolna aktorka, poznajemy ją w momencie, kiedy ma zagrać główną rolę w spektaklu otwierającym jej być może drogę do wielkiej kariery; ma ciężko chorą matkę (Maria Chwalibóg), którą musi się opiekować, co utrudnia jej pracę nad rolą.
  • Paulina Hołyszko (Agnieszka Dygant) – niezbyt zdolna aktorka, nie cofnie się przed niczym, żeby otrzymać wymarzoną rolę.
  • Małgorzata Kamińska (Danuta Stenka) – żona dyrektora teatru.
  • Andrzej Kopica (Marek Siudym) – aktor, ma żonę Magdę (Małgorzata Ząbkowska) i syna (Marcin Chochlew); ma też kochankę Bożenę (Lucyna Malec) i poważne problemy osobiste, m.in. spore długi; zdaje sobie sprawę z tego, że jeśli ich nie spłaci, narazi się bandytom; sztuka, w której występuje gościnnie w Siedlcach, nie spotyka się ciepłym odbiorem, postanawia więc wystąpić w Teatrze Telewizji, co jest opłacalne. Wiąże się to jednak z zaniedbaniem pracy w teatrze macierzystym, z kolei samo przedsięwzięcie telewizyjne nie dochodzi do skutku; żona Magda stara się mu pomóc.
  • Katarzyna Romańczuk (Anna Radwan) – żona Jakuba; zdolna aktorka teatralna; ma córkę Joasię (Katarzyna Olasz, potem Karolina Dryzner); nie układa jej się w małżeństwie; sfrustrowany mąż opuszcza dom rodzinny, Katarzyna jednak zamierza o niego walczyć.
  • Jakub Romańczuk (Dariusz Siatkowski) – mąż Anny, aktor; stale jest sfrustrowany tym, że żona odnosi większe sukcesy niż on sam; nie mogąc tego znieść, wyprowadza się z domu i wdaje w romans z kierowniczką domu kultury (Katarzyna Żak); ma córkę Joasię.
  • Witold Szamot (Adam Ferency) – aktor teatru częstochowskiego; ma zagrać w Teatrze Miejskim w Warszawie; jego żona (Natasza Sierocka) jest w zaawansowanej ciąży, nie jest zadowolona z wyjazdu męża do stolicy; sytuacja polityczna w kraju nie jest wesoła, nie pozostaje to bez wpływu na życie artystyczne; Szamot nie radząc sobie z problemami i stresem, popada w alkoholizm.
  • Anna Wirowska (Małgorzata Pieńkowska) – aktorka, ma męża Wiktora (Cezary Morawski), fascynuje ją jednak młody aktor Kuba Opalski (Szymon Bobrowski), który wciąga ją w działalność konspiracyjną.
  • Roman Kujawa (Henryk Talar) – żonaty, ma córkę (Dorota Nikiporczyk) i syna (Marek Żerański); jeden z najlepszych aktorów teatru; jednak sukcesy zawodowe przyćmiewają problemy osobiste. Jest w trakcie rozwodu, w którym żona (Halina Skoczyńska) robi problemy przy podziale majątku; nie układa mu się również z kochanką (Katarzyna Bujakiewicz); na dodatek popada w konflikt z reżyserem oraz z własnym synem; wszystko to składa się na poważną chorobę serca.
  • Ryszard Gałecki (Olgierd Łukaszewicz) – aktor przeżywający wraz z żoną (Maria Ciunelis) osobistą tragedię: ktoś napadł i zgwałcił jego córkę (Agata Kapturkiewicz), przebywającą obecnie w szpitalu w stanie krytycznym; ponieważ policja nie radzi sobie z odnalezieniem sprawców, Gałecki postanawia odnaleźć ich sam i wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę.
  • Irena Knabl (Ewa Wiśniewska) – była żona dyrektora Kamińskiego; obecnie żona bogatego Kanadyjczyka.
  • Pani Wiesia (Elżbieta Karkoszka) – sekretarka dyrektora Kamińskiego.

Lista odcinków wraz z obsadą | edytuj kod

1. Kat. Rok 1974 | edytuj kod

Znany reżyser Radosław Wieluński ma w Teatrze Miejskim wystawić sztukę „Św. Joanna”. Główną rolę ma w niej zagrać Agnieszka Horn, aktorka z niewielkim stażem. Reżyser znęca się na próbach na aktorce, której wytrzymałość psychiczna powoli się wyczerpuje. Dodatkowych kłopotów przysparza jej chora matka.

2. Propozycja. Rok 1976 | edytuj kod

Andrzej Kapica, aktor Teatru Miejskiego to hazardzista, który popadł w kłopoty finansowe. Ostatnią deską ratunku wydaje się być nieoczekiwana propozycja zagrania poważnej roli w Teatrze Telewizji. Kapica zaniedbuje próby w Teatrze Miejskim, by przygotować się do czekającego przed nim zadania, po pewnym czasie jednak okazuje się, że planowany występ w telewizji nie dojdzie do skutku.

3. Antrakt. Rok 1978 | edytuj kod

Bohaterami odcinka są Katarzyna Romańczuk, gwiazda Teatru Miejskiego i jej mąż Jakub. Sfrustrowany sukcesami żony i brakiem własnych osiągnięć opuszcza rodzinę, wynajmuje pokój i zaczyna dawać lekcje tańca. Wdaje się też w romans. Żona postanawia mu pomóc i załatwia mu w jednym ze spektakli ważną rolę.

4. Próba. Rok 1980 | edytuj kod

Mieszkający z rodziną w Częstochowie Witold Szamot dostał propozycję powrotu do Teatru Miejskiego i zagrania ważnej roli w spektaklu „Trzy siostry”. Mimo sprzeciwu żony zdecydował się ją przyjąć. Wydarzenia na Wybrzeżu sprawiają jednak, że aktorzy nie zajmują się w należyty sposób próbami. Sfrustrowany Szamot zaczyna pić.

5. Dwie role. Rok 1983 | edytuj kod

Aktorkę Annę Wirowską coraz bardziej zaczyna fascynować młody Kuba Opalski, który oprócz pracy w teatrze zaczyna zajmować się działalnością konspiracyjną. Zauroczona młodzieńcem kobieta zgadza się najpierw przechowywać tajemniczą paczkę, a następnie udostępnia Opalskiemu mieszkanie teściowej.

6. Ryszard III. Rok 1989 | edytuj kod

Kujawa, jeden z najlepszych aktorów Teatru Miejskiego, znajduje się na życiowym zakręcie. Ma problemy z reżyserem spektaklu „Ryszard III”, w którym gra główną rolę, oraz byłą żoną, która nie chce pójść na ugodę w sprawie podziału majątku. Aby ułatwić sobie życie aktor zamawia u fotografa kompromitujące byłą żonę zdjęcia.

7. Świętoszek. Rok 1995 | edytuj kod

Ryszard Gałecki podczas prób do „Świętoszka” dowiaduje się, że jego córka została pobita i zgwałcona. Podejrzewa o to bandę wyrostków terroryzujących osiedle. Postanawia na własną rękę wymierzyć sprawiedliwość.

8. Jubileusz. Rok 2000 | edytuj kod

W Teatrze Miejskim z problemami, związanymi z kłopotami finansowymi teatru, przygotowania do przedstawienia „Wesele”. Tymczasem dyrektora teatru odwiedza jego była żona. Jej obecny mąż wykupił budynek, w którym mieści się Teatr Miejski i postanawia urządzić w nim multiplex. Jego dyrektor podejmuje próby ocalenia teatru.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Twarze i maski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy