Układ regularny


Układ regularny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Układ regularny (sześcienny)układ krystalograficzny, w którym wszystkie trzy jednostki osiowe mają jednakową długość i są w stosunku do siebie prostopadłe[1].

Do układu regularnego należą kryształy o największej liczbie elementów symetrii. Na jednym krysztale mogą występować równocześnie 3 osie czterokrotnej symetrii, 4 osie trzykrotnej symetrii i 6 osi dwukrotnej symetrii; ponadto 9 płaszczyzn symetrii i środek symetrii.

Typowymi przedstawicielami tej grupy są:

W tym układzie krystalizuje około 12% minerałów; np. miedź rodzima, złoto rodzime, srebro rodzime, diament, galena, halit, fluoryt, uraninit, spinel, magnetyt, granat, sfaleryt, tetraedryt, sodalit, piryt, haueryt, skutterudyt.

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Inne spotykane określenia: zewnętrznie centrowany[4], płasko centrowany[5], powierzchniowo centrowany.

Przypisy | edytuj kod

  1. ZbigniewZ. Bojarski ZbigniewZ. i inni, Krystalografia, wyd. 3 uaktual., Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 20–23, ISBN 978-83-01-14704-4, OCLC 749334638 .
  2. a b c FrançoisF. Cardarelli FrançoisF., Materials Handbook. A Concise Desktop Reference, Springer, 2008, s. 1212, DOI10.1007/978-1-84628-669-8, ISBN 978-1-84628-668-1 .
  3. D.D. Kryt D.D., B.B. Semeniuk B.B. (red.), Słownik chemiczny angielsko-polski i polsko-angielski, Warszawa: WNT, 1979 .
  4. WłodzimierzW. Trzebiatowski WłodzimierzW., Chemia nieorganiczna, wyd. VIII, Warszawa: PWN, 1978, s. 566–567 .
  5. AdamA. Bielański AdamA., Chemia ogólna i nieorganiczna, wyd. VII, Warszawa: PWN, 1981, s. 593, ISBN 83-01-02626-X .
Układy krystalograficzne
Na podstawie artykułu: "Układ regularny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy