Układ rombowy


Układ rombowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Komórka elementarna w układzie rombowym; a ≠ b ≠ c ≠ a

Układ rombowyukład krystalograficzny, w którym wszystkie trzy jednostki osiowe mają różną długość i są do siebie prostopadłe[1].

Typowymi przedstawicielami tej grupy są:

W tym układzie krystalizuje około 22% minerałów; np. siarka rodzima, antymonit, aragonit, cerusyt, baryt, celestyn, anglezyt, anhydryt, oliwin, topaz, chryzoberyl, hemimorfit, prehnit, zoisyt, epsomit, enstatyt, bronzyt, hipersten, antofyllit, gedryt, stefanit.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. ZbigniewZ. Bojarski ZbigniewZ. i inni, Krystalografia, wyd. 3 uaktual., Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 20–23, ISBN 978-83-01-14704-4, OCLC 749334638 .
Układy krystalograficzne
Na podstawie artykułu: "Układ rombowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy