Ukleja (rzeka)


Ukleja (rzeka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uklejarzeka w północno-zachodniej Polsce, lewy dopływ rzeki Regi o długości 48 km i powierzchni zlewni 453 km²[1].

Rzeka bierze swoje źródło od jeziora Dłusko na Pojezierzu Ińskim, w gminie Węgorzyno[1]. Ukleja częściowo o charakterze górskiego potoku, płynie na północny zachód przez kilka stawów rybnych, jeziora Woświn i Mielno. Następnie przechodzi przez jezioro Okrzeja na Wysoczyźnie Łobeskiej. Dalej łączy się rzeką Sępólną i uchodzi do Jeziora Lisowskiego, będącym częścią rzeki Regi.

Ukleja początkowo płynie szeroką doliną do szerokości 0,5 km przy spadku podłużnym 1,2‰, następnie do ujścia Sąpólnej w wąskim wąwozie zwiększając spadek do 1,8‰. Ostatni odcinek 1,8 km jest pod wpływem cofki spiętrzenia wód na Jeziorze Lisowskim. Ukleja wraz z rzeką Sąpólną tworzy największy południowy dopływ rzeki Regi[2].

W 2008 r. przeprowadzono badania jakości wód Uklei w punkcie ujścia do Regi. W ich wyniku oceniono elementy fizykochemiczne na II klasy, elementy biologiczne określono na II klasy, a stan ekologiczny na dobry. W ogólnej dwustopniowej ocenie stwierdzono dobry stan wód Uklei[3].

Nazwę Ukleja wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Ückeley[4].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jerzy M. Kosacki, Jan Krzysztoń: Miasto i gmina Węgorzyno. Słownik krajoznawczy. Materiały z inwentaryzacji krajoznawczej województwa szczecińskiego. Szczecin: Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Szczecinie, 1991, s. 8.
  2. Program Ochrony Środowiska Powiatu Gryfickiego, 7.3.1. Rzeki
  3. Ocena jakości wód powierzchniowych w woj. zachodniopomorskim w roku 2008. WIOŚ Szczecin, 2009-07-10, s. 8.
  4. Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r. (M.P. z 1948 r. nr 78, poz. 692, s. 22)
Na podstawie artykułu: "Ukleja (rzeka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy