Ulica Adama Mickiewicza w Białymstoku


Na mapach: 53°06′28,4″N 23°11′00,2″E/53,107880 23,183383

Ulica Adama Mickiewicza w Białymstoku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Park miejski Planty

Ulica Adama Mickiewicza – reprezentacyjna ulica[1] biegnąca od centrum Białegostoku – placu Branickich poprzez osiedla: Mickiewicza oraz Dojlidy, ciągnąc się aż do granic miasta (skrzyżowanie z ul. Brzoskwiniową) o długości ok. 5,5 km[2].

Spis treści

Pochodzenie nazwy | edytuj kod

Nazwa ulicy została nadana na cześć narodowego wieszcza, poety polskiego romantyzmu, autora dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz Adama Mickiewicza. Jest to jedna z najdłuższych ulic Białegostoku obok ul. K. Ciołkowskiego, ul. ks. J. Popiełuszki czy alei Jana Pawła II.

Historia ulicy | edytuj kod

Ulica Adama Mickiewicza swój początek bierze na wprost Pałacu Branickich. W przeszłości prowadziła w kierunku Lublina, Zamościa poprzez Drohiczyn. Aktualnie pełni rolę ulicy wewnątrzmiejskiej, przy której ma siedzibę szereg instytucji (urząd wojewódzki, sądy). W początkowej fazie swego biegu ulica dzieli tereny zielone położone wokół pałacu w południowo-wschodniej jego części na park miejski Planty oraz na park im ks J. Poniatowskiego na terenie, którego przy ul. Elektrycznej 12 jest położony Teatr Dramatyczny noszący imię pierwszego dyrektora Aleksandra Węgierki, nieopodal znajduje się Konsulat Generalny Republiki Białorusi w Białymstoku.

Otoczenie | edytuj kod

Przy ulicy A. Mickiewicza znajdują się m.in.:

Przypisy | edytuj kod

  1. Portal Miejski Białystok. Alfabetyczny spis ulic.
  2. Google Maps. Ulica A. Mickiewicza

Galeria zdjęć | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ulica Adama Mickiewicza w Białymstoku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy