Ulica Bolesława Krzywoustego w Poznaniu


Na mapach: 52°23′52,7″N 16°56′28,5″E/52,397980 16,941240

Ulica Bolesława Krzywoustego w Poznaniu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Bolesława Krzywoustego – ulica w Poznaniu mająca swój początek na moście Królowej Jadwigi, biegnąca w kierunku południowo-wschodnim do granicy miasta. Jedna z głównych arterii komunikacyjnych Poznania służąca jako droga wylotowa w kierunku Katowic, połączenie centrum Poznania z autostradą A2 oraz do komunikacji mieszkańców Szczepankowa i Rataj. Uważana jest za najdłuższą ulicę w Poznaniu[3]. Na odcinku od ronda Rataje w kierunku granicy miasta nazywana jest potocznie Trasą Katowicką. Patronem ulicy jest Bolesław III Krzywousty.

Przed reformą sieci drogowej w 1985 roku[4] arteria była częścią drogi państwowej nr 38[5].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Budowa | edytuj kod

Ulica istniała przed II wojną światową, łączyła ul. Serafitek z ul. Nowe Rataje; planowane było jej przedłużenie w obydwu kierunkach. Była niewykończona i niezabudowana[6]. W obecnej formie powstała w latach 1952-1977 w 2 etapach: w 1952 roku zrealizowano odcinek od mostu do ronda Rataje (później przedłużony od ronda do ul. Ostrowskiej[7][8], w latach 1974-1977 wybudowany został odcinek od ronda do granic miasta w ramach budowy 24-kilometrowego odcinka trasy wylotowej w kierunku Katowic (odcinek miejski to 9 km).

Planowany przebieg ulicy na planie ogólnym zagospodarowania Rataj z 1960 (R. Pawulanka, Z. Piwowarczyk, J. Schmidt) jako przedłużenie ul. Marchlewskiego

Lata 70. XX wieku | edytuj kod

Na początku lat 70. XX wieku została zaprojektowana przez Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego część ulicy na odcinku od ronda Rataje do granicy miasta. Inwestorem budowy był Zarząd Dróg i Mostów. Prace przy układaniu nawierzchni wykonywał Oddział Budowy Dróg w Garbach k. Swarzędza. Roboty rozpoczęto 4 marca 1974, a ukończono 26 czerwca 1977[9].

Wybudowano 7 obiektów inżynierskich (1 estakada, 4 wiadukty, 2 przejścia podziemne). Podczas budowy konieczne było uregulowanie biegu rzek płynących w pobliżu ulicy, m.in. na odcinku 1 070 m została skanalizowana Piaśnica. Wykonano kanalizację deszczową (2 482 m) oraz wyremontowano urządzenia melioracyjne wzdłuż ulicy. Na obszarze budowy przejścia podziemnego Lecha zlikwidowano cmentarz parafialny i kaplicę cmentarną (służącą także jako kościół) istniejące tam od 1939[10]. Według obliczeń wykonawcy ulica na wybudowanym odcinku miała powierzchnię 233 000 m².

16 marca 1976 budowę wizytowali: Edward Babiuch, Jerzy Zasada i Stanisław Cozaś.

Nazwa | edytuj kod

Przed II wojną światową ulica była Aleją Bolesława Krzywoustego[6]. W latach 1939-1943 nosiła nazwę Frundsbergallee, następnie przemianowano ją na Fritz Todt-Allee. Polską nazwę Bolesława Krzywoustego uzyskała z powrotem w 1946[11][12]. Podczas budowy przedłużenia ulicy w latach 1974-1977 nowy odcinek nazywano ul. Nowoostrowską (ulica jest częściowo w osi przebiegu dawnej ul. Ostrowskiej) lub Trasą Katowicką. W ramach naprawy błędów powstałych w tzw. okresie błędów i wypaczeń Miejska Rada Narodowa postanowiła w 1976 zmienić nazwę ulicy Nowoostrowskiej na Krzywoustego na całej jej długości (od ronda Rataje do granic miasta)[13][14], chociaż starą nazwą posługiwano się jeszcze w następnych latach[15].

Przebieg i charakter ulicy | edytuj kod

Części ulicy w zarządzie ZDM Poznań | edytuj kod

Odcinek powiatowy | edytuj kod

Początkiem ulicy jest most Królowej Jadwigi. Stąd biegnie w linii prostej do ronda Rataje (na wschód od ulicy znajduje się osiedle Piastowskie). Droga składa się z 2 jezdni 2-pasmowych z wydzielonym torowiskiem tramwajowym na pasie zieleni; w okolicy ronda Rataje są 3 pasy ruchu. Odcinek ma długość 686 m i został wybudowany w tym samym czasie co most Królowej Jadwigi (1952). Jest częścią I ramy komunikacyjnej. W 2001 roku szacunkowa liczba pojazdów przejeżdżających tym odcinkiem wynosiła 40 000 dziennie i 3 000 w ciągu godziny (wartość szczytowa)[16].

Odcinek wojewódzki | edytuj kod

Przebieg ulicy na tym odcinku od grudnia 1985 roku[4] do 2000 roku[17] był zgodny z przebiegiem drogi krajowej nr 42, następnie do grudnia 2014 był częścią drogi krajowej nr 11 – obecnie trasa omija Poznań zachodnią obwodnicą oraz fragmentem autostrady. Ulica, biegnąc od ronda Rataje, stopniowo zakręca w kierunku południowym. Na tym odcinku przebiega przez Rataje (osiedle Jagiellońskie, osiedle Oświecenia, Obrzyca, bocznica ŚKP (nieistniejąca)), Chartowo (osiedle Lecha, osiedle Czecha, Piaśnica), Żegrze (osiedle Orła Białego), Franowo (Wielkopolska Gildia Rolno-Ogrodnicza, Kinepolis, stacja kolejowa Poznań Franowo) i Szczepankowo. Droga na odcinku do Szczepankowa składa się 2 jezdni 3-pasmowych oddzielonych pasem zieleni[18], później następuje zwężenie do 2 pasów w każdym z kierunków. Jest to odcinek bezkolizyjny. Odcinek kończy się na węźle autostradowym Poznań Krzesiny z autostradą A2. Został wybudowany w latach 1974-1977. Od grudnia 2014 do 29 września 2015 odcinek ten posiadał klasyfikację drogi gminnej.[19] Od 1 stycznia 2016 znajduje się w ciągu drogi wojewódzkiej nr 433.[20]

Części ulicy w zarządzie GDDKiA | edytuj kod

Trasa przy wiadukcie na Krzesinkach

Odcinek drogi ekspresowej S11 | edytuj kod

Przebieg ulicy na tym odcinku jest zgodny z przebiegiem drogi ekspresowej S11. Zaczyna się na węźle autostradowym z autostradą A2, a kończy na granicy miasta (znak drogowy na wysokości ul. Podjaryszki i Nad Krzesinką). Droga składa się z 2 jezdni 2-pasmowych oraz szerokiego pobocza oddzielonych pasem zieleni. Jest to odcinek bezkolizyjny. Został wybudowany w latach 1974-1977 i był przebudowywany w okresie od 3 kwietnia 2006 do 7 czerwca 2009 w ramach remontu 14-kilometrowego odcinka tej drogi.

Obiekty inżynierskie | edytuj kod

Obiekty w kolejności według odległości od ronda Rataje.

Przypisy | edytuj kod

  1. wiadukt Jedności Słowiańskiej
  2. wiadukt ruchu lokalnego Ostrowska-Wiatraczna
  3. Na jakie pytania musieli odpowiedzieć kandydaci na prezydenta Poznania (pol.). Gazeta Wyborcza, 2006-10-20. [dostęp 2012-05-25].: Na wczorajszej kartkówce to pytanie brzmiało "Która z ulic jest najdłuższa w Poznaniu?". Kandydaci zgłosili zastrzeżenia, że najdłuższa jest ul. Bolesława Krzywoustego. Przyjmując te zastrzeżenia przeredagowaliśmy już pytanie.
  4. a b Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r. nr 3, poz. 16
  5. Poznań, wyd. trzynaste, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1978 .
  6. a b Kronika Miasta Poznania 3/1938, s. 332
  7. odcinek widoczny na mapach sprzed oddania do użytku Trasy Katowickiej, np. w 1976
  8. obecnie są to okolice przejścia podziemnego Jagiellońskie
  9. cykl pracy przewidywał 52 miesiące prac, do 30 czerwca 1978, zatem budowę ulicy ukończono z jednorocznym wyprzedzeniem
  10. pozostałością cmentarza są drzewa, m.in. nietypowe dla zabudowy Rataj drzewa iglaste
  11. Urząd Miasta Poznania: ZGiKM GEOPOZ-wykaz nieistniejących nazw ulic (pol.). [dostęp 2012-07-07].
  12. było to zgodnie z międzywojenną konwencją, według której ulice prawobrzeżnej części Poznania miały nosić nazwy królów panujących przed datą lokacji miasta (1253)
  13. Nazwy poznańskich ulic (pol.). Kronika Miasta Poznania 3-4/1984. [dostęp 2012-05-25].
  14. Sprawozdania (s. 136) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 3/1976. [dostęp 2012-05-25].
  15. Wydarzenia w Poznaniu (s. 81) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 1/1981. [dostęp 2012-05-26].
  16. Poznański most Królowej Jadwigi (pol.). W: Kronika Miasta Poznania [on-line]. nr 3/2001. [dostęp 2012-05-25].
  17. Zarządzenie nr 6 Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych z 9 maja 2000 r. w sprawie nowych numerów dróg krajowych, Rzeczpospolita, 4 lipca 2000 .
  18. Do początku lat 90. XX wieku na pasie zieleni przy rondzie Rataje w ciągu ulicy Krzywoustego znajdowały się tory odstawcze dla tramwajów.
  19. Rada Miasta Poznania: UCHWAŁA NR XVII/202/VII/2015 RADY MIASTA POZNANIA z dnia 29 września 2015 r. w sprawie pozbawienia dróg kategorii dróg gminnych. Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego. [dostęp 2016-01-05].
  20. Zarządzenie nr 61 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 23 grudnia 2015 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania numerów drogom wojewódzkim (pol.). GDDKiA. [dostęp 2016-01-05].
  21. prace w okresie od 1 maja 1974 do 28 marca 1975
  22. prace w okresie od 1 września 1975 do 20 lipca 1976
  23. w 1976 oddano do użytku jedną nitkę wiaduktu

Bibliografia | edytuj kod

  1. Florian Krzyżaniak: Budowa trasy wylotowej Poznań-Katowice w latach 1974-1977 (pol.). W: Kronika Miasta Poznania [on-line]. nr 3/1978. [dostęp 2012-05-25].
  2. Zarząd Dróg Miejskich: Spis dróg publicznych w administracji ZDM w formacie Excel (pol.). [dostęp 2012-05-25].


Na podstawie artykułu: "Ulica Bolesława Krzywoustego w Poznaniu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy