Ulica Długa w Poznaniu


Na mapach: 52°24′13,5″N 16°56′06,4″E/52,403744 16,935114

Ulica Długa w Poznaniu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Długa w Poznaniu – ulica w centrum Poznania, przechodząca przez dzielnice zwyczajowe Rybaki i Piaski, w obrębie osiedla samorządowego Stare Miasto, pomiędzy ul. Krysiewicza na zachodzie, a ul. Garbary na wschodzie. Przedłużeniem na zachód jest ul. Ogrodowa.

Historia | edytuj kod

Ulica powstała jeszcze przed rozbiorami Polski, jako mało znacząca droga na terenie ówczesnych Piasków. W 1. połowie XIX wieku nastąpiło wydłużenie traktu do obecnego dystansu. Nazwa utrwaliła się w naturalny sposób, gdyż w Poznaniu, w tamtych czasach, nie było praktycznie prostych dróg o tak długim przebiegu.

Architektura | edytuj kod

Do zabytkowych należą następujące kamienice przy ulicy - numery: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 18 i 19. Pochodzą z okresu między latami 60. XIX wieku, a rokiem 1910. Ponadto przy ulicy znajduje się pierwszy w Poznaniu publiczny teren zielony - Zielone Ogródki. Od strony ul. Półwiejskiej bieg ulicy Długiej daje doskonałą panoramę kościoła bernardynów.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.85, ​ISBN 83-89525-07-0
  3. System Informacji Miejskiej
Na podstawie artykułu: "Ulica Długa w Poznaniu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy