Ulica Kubusia Puchatka w Warszawie


Na mapach: 52°14′09,8″N 21°01′00,3″E/52,236056 21,016750

Ulica Kubusia Puchatka w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Kubusia Puchatka – ulica w śródmieściu Warszawy, biegnąca od ulicy Świętokrzyskiej do ulicy Wareckiej.

Opis | edytuj kod

Została wytyczona w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych na miejscu ruin oficyn budynków zachodniej pierzei Nowego Światu.

Ulica o długości 149 m i szerokości w liniach zabudowy 23 m miała stanowić ciąg pieszy odciążający Nowy Świat. Została zabudowana 4-kondygnacyjnymi budynkami mieszkalnymi z usługami na parterach. Zabudowa została podzielona na segmenty podzielone arkadowymi łącznikami. Dwa rzędy lip przywiezionych ze Szczecina zostały zasadzone w roku 1954. Projekt zabudowy jest dziełem architekta Zygmunta Stępińskiego i zespołu studentów architektury Politechniki Warszawskiej.

Nazwa ulicy została wybrana w roku 1954 w konkursie rozpisanym wśród czytelników „Expressu Wieczornego”.

Perspektywę ulicy zamyka wieżyczka wbudowana w budynek mieszkalny wzniesiony za skrzyżowaniem z ulicą Warecką w pobliżu ulicy Wojciecha Górskiego.

Administracyjnie wszystkie budynki ulicy są przypisane do numeracji ulicy Wareckiej.

W pobliżu północnego krańca ulicy przy skrzyżowaniu z ul. Świętokrzyską znajduje się stacja metra linii M2 Nowy Świat-Uniwersytet.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ulica Kubusia Puchatka w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy