Ulica Ludwiki w Warszawie


Na mapach: 52°13′48,7″N 20°57′46,5″E/52,230199 20,962918

Ulica Ludwiki w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tablica pamiątkowa Wawelbergów na budynku Ludwiki 1 Wejście do jednej z sieni w domu przy Ludwiki 1

Ulica Ludwiki w Warszawie – ulica na Woli w rejonie Czyste.

Spis treści

Opis | edytuj kod

Wytyczona ok. 1927 r. na odcinku od ul. Bema do ul. Klonowicza, ok. 1957 r. została przedłużona do ul. Płockiej. Nie zrealizowano planowanego pierwotnie połączenia do Skierniewickiej – w tym fragmencie powstał skwer, w latach 70. XX w. zabudowany blokami.

Nazwa - nadana ulicy w 1930[1] - pochodzi od imienia żony finansisty i filantropa Hipolita Wawelberga – Ludwiki. Wspólnie z mężem w 1898 r. założyła „Fundację Tanich Mieszkań im. Ludwiki i Hipolita małżeństwa Wawelbergów”[2]. Po śmierci Hipolita w 1901 przez jakiś czas Fundacją zarządzała Ludwika.

Dom pod nr 1, zbudowany w latach 1927-1929, powstał z środków Fundacji jako II Osiedle Tanich Mieszkań – w odróżnieniu od Kolonii Wawelberga przy ul. Górczewskiej – przeznaczone dla ubogiej inteligencji. W 2005 r. budynek został wpisany do rejestru zabytków[3].

Budynki oznaczone numerami 3 (A i B), 5, 6 i 8 (oraz dwa budynki należące do tego samego kompleksu oznaczone adresami Bema 72 i 74) objęte są gminną ewidencją zabytków Miasta Stołecznego Warszawy[4]. Wzniesione zostały w latach 1931-33 jako domy spółdzielcze Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Osiedle ZUS – jak na okres, w którym zespół siedmiu budynków powstawał – odznacza się awangardowym szczytowym układem w stosunku do ulicy i nietypowymi galeriowymi połączeniami między budynkami. Z drugiej strony, ograniczenia wynikające z układu działki spowodowały powstanie słabiej doświetlonych skrzydeł w typie oficyn oraz podwórek-studni na styku z innymi posesjami[5].

Rejon ulic Ludwiki, Klonowicza i Bema objęty został mikroprogramem rewitalizacji dzielnicy Wola, którego częścią jest projekt rewitalizacji kamienicy przy Ludwiki 1. Celem projektu jest kompleksowa modernizacja budynku, w tym adaptacja niezagospodarowanych obecnie strychów i suteren. Wartość projektu ustalono na 2 657,5 tys. zł[6].

Do fragmentu ulicy wytyczonego po 1957 r. przylegają – po południowej stronie – zabudowania Instytutu Chemii Fizycznej PAN i Instytutu Chemii Organicznej PAN z wejściem od strony ul. Kasprzaka oraz – po północnej stronie – ogrodzenie zdewastowanego byłego stadionu Klubu Sarmata, z główną częścią zabudowań Klubu i wejściem do obiektów od strony ul. Wolskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 340. ISBN 83-86619-97-X.
  2. Domy dla robotników fundacji Wawelbergów. Wirtualny Sztetl. [dostęp 2012-10-25].
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych m.st. Warszawa. 30 czerwca 2012. s. 60. [dostęp 2012-10-29].
  4. Zarządzenie nr 2998/2012 r. Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 24 lipca 2012 r. 
  5. Jarosław Zieliński: Atlas Dawnej Architektury Ulic i Placów Warszawy, tom 9. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, 2003, s. 139. ISBN 83-88372-24-6.
  6. Załącznik nr 14 do Programu: „Dzielnicowy Mikroprogram Rewitalizacji dla Dzielnicy Wola na lata 2007-2013”, Urząd Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnica Wola .

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ulica Ludwiki w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy