Ulica Okólnik w Warszawie


Na mapach: 52°14′07,4″N 21°01′19,0″E/52,235389 21,021944

Ulica Okólnik w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Okólnik – ulica w śródmieściu Warszawy.

Spis treści

Przebieg | edytuj kod

Ulica Okólnik biegnie na brzegu skarpy wiślanej. Położona południkowo, łączy ulice Ordynacką i Szczyglą.

Historia | edytuj kod

Ulica Okólnik była niegdyś częścią posiadłości rodziny Krasińskich. Została wytyczona w 1884[1].

Słowo „okólnik”, od którego wzięła swoją nazwę ulica, oznacza zagrodę lub podwórze dla zwierząt[2].

Ważniejsze obiekty | edytuj kod

Obiekty nieistniejące | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Stefan Kieniewicz: Warszawa w latach 1795–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 202.
  2. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 170. ISBN 978-83-62189-08-3.
Na podstawie artykułu: "Ulica Okólnik w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy