Ulica Parkowa w Niepołomicach


Na mapach: 50°02′01,2″N 20°13′00,9″E/50,033680 20,216912

Ulica Parkowa w Niepołomicach w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Parkowa – zabytkowa uliczka w Niepołomicach, na terenie osiedla administracyjnego Śródmieście. Znajduje się ona w ścisłym centrum miasta, na zachód od Zamku Królewskiego. Od strony północnej sąsiaduje z Parkiem Miejskim.

Ulica Parkowa biegnie od ulicy 3 Maja do ulicy Zamkowej, łącząc Ratusz z Zamkiem. Ma 130 m długości, posiada nawierzchnię z kamienia, nazywaną kocimi łbami. Jest jednokierunkowa.

Ulica ukształtowała się po lokacji miasta w 1776 r. Pierwotnie była niezabudowana, obsadzona szpalerem drzew. Po jej północnej stronie ulokowano Park Miejski, natomiast południową zajmowały podwórka kamienic północnej pierzei Rynku[1]. Po II wojnie światowej rozpoczęto zabudowę południowej strony. Wzniesiono ciąg parterowych kamieniczek, mieszących sklepy i punkty usługowe. Po północnej stronie, naprzeciw wylotu ulicy Mickiewicza ustawiono pomnik z napisem „Zginęli abyśmy mogli żyć”, poświęcony bohaterom walk o niepodległość Polski.

Przypisy | edytuj kod

  1. Sieć handlowo-usługowa w Niepołomicach.

Bibliografia | edytuj kod

  • Julian Zinkow: Wokół Niepołomic i Puszczy Niepołomickiej, Wyd. 2 zaktual. i uzup., Niepołomice: Urząd Miasta i Gminy w Niepołomicach, 2009, s. 118–121. ​ISBN 978-83-926652-2-9​.
Na podstawie artykułu: "Ulica Parkowa w Niepołomicach" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy