Ulica Poznańska w Warszawie


Na mapach: 52°13′32,5″N 21°00′41,6″E/52,225694 21,011556

Ulica Poznańska w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Poznańska – ulica w śródmieściu Warszawy.

Opis | edytuj kod

Ulica stanowi południowy odcinek Wielkiej, przedłużonej ok. 1870 do ulicy Nowogrodzkiej[1]. Biegnie od ul. Pięknej do Al. Jerozolimskich[2]. Obecną nazwę nadano w 1922[1].

Ważniejsze obiekty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 689. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 688. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Rentgen Güntner Marian, m., Poznańska 3, tel. 867-68 za: Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna: Spis abonentów warszawskiej sieci telefonów Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej 1938 - 1939, str. 284 (pol.). 1938. [dostęp 28 stycznia 2009].
  4. a b c NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo mazowieckie m.st. Warszawa. [dostęp 11 grudnia 2009].
  5. kamienica Glassów dawna ambasada ZSRR (pol.). Warszawa 1939. [dostęp 11 grudnia 2009].
  6. Polska Akcyjna Spółka Telefoniczna: Spis abonentów warszawskiej sieci telefonów Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej 1938 - 1939, str. 58 (pol.). 1938. [dostęp 11 grudnia 2009].
  7. dawna ambasada ZSRR - zdjęcia (pol.). Narodowe Archiwum Cyfrowe. [dostęp 11 grudnia 2009].
Na podstawie artykułu: "Ulica Poznańska w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy