Ulica Tumska w Płocku


Na mapach: 52°32′38,8″N 19°41′26,3″E/52,544100 19,690644

Ulica Tumska w Płocku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bazylika katedralna Budynek Muzeum Mazowieckiego

Ulica Tumska – jedna z najważniejszych ulic Starego Miasta w Płocku. Jej początki sięgają XIX wieku. Jeszcze w latach 70. XX wieku była dostępna dla samochodów, dziś jest głównym deptakiem miasta. Biegnie od Wzgórza Tumskiego (stąd nazwa ulicy) w kierunku północnym skrajem Placu Narutowicza (dawny Rynek Kanoniczy) do Nowego Rynku. Ma 700 metrów długości. Zabudowa Tumskiej to głównie dwu- i trzypiętrowe kamienice. Dolne kondygnacje zajmują lokale handlowe i usługowe, pozostałe kondygnacje – mieszkania. Ogólna powierzchnia budynków wynosi niespełna 55 000 m² (z tego usługi prawie 30 000 m²).

W 2006 roku zakończył się remont ulicy. Położono nawierzchnię z kostki brukowej i płyt granitowych, wykonano nowe elementy małej architektury: m.in. 4 fontanny. Wycięto drzewa. Remont kosztował ponad 30 mln zł.

Przebudowa ulicy zwyciężyła w konkursie "Modernizacja Roku 2007" zorganizowanym przez Stowarzyszenie Ochrony Narodowego Dziedzictwa Materialnego w kategorii "drogi i obiekty mostowe"[1].

Ważne obiekty | edytuj kod

Na wysokości głównego wejścia do Muzeum Mazowieckiego znajduje się także pomnik Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Odsłonięty został 8 czerwca 2014 roku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. HubertH. Woźniak HubertH., Wyborcza.pl: Ulica Tumska: najładniejsza i najstraszniejsza, plock.wyborcza.pl, 18 września 2008 [dostęp 2019-11-01] .
  2. Onet, Płock: W czerwcu odsłonięcie pomnika Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej
Na podstawie artykułu: "Ulica Tumska w Płocku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy