Ulica Zagórna w Warszawie


Na mapach: 52°13′36,4″N 21°02′28,4″E/52,226780 21,041230

Ulica Zagórna w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulica Zagórna – ulica w śródmieściu Warszawy biegnąca od ulicy Solec (z którą się nie krzyżuje) do ulicy Czerniakowskiej.

Nazwa, nadana w 1919, ma charakter topograficzny i nawiązuje do jej sąsiedztwa z ulicą Górną (obecnie Górnośląska)[1].

Historia | edytuj kod

Niegdyś w miejscu ulicy mieściły się duże składy drewna spławianego Wisłą[2]. Ulica została przebita po I wojnie światowej i w latach 1935–1939 była intensywnie zabudowywana.

W latach 1929–1945 u wylotu ulicy, na terenie Klubu Sportowego Pracowników Miejskich „Syrena” (ul. Solec 8), znajdował się pomnik Syreny[3].

1 sierpnia 1944 przed godziną „W” patrolujący okolicę Niemcy zatrzymali przejeżdżający ul. Czerniakowską tramwaj, wyciągnęli z niego dwóch młodych Polaków, który następnie rozstrzelali przy ogrodzeniu Szkoły Powszechnej nr 29[4].

W czasie powstania warszawskiego w rejonie ulic Zagórnej i Idźkowskiego toczyły się ciężkie walki[5]. W pobliżu skrzyżowania ulic Solec i Zagórnej znajdował się właz do kanału, którym 19 września 1944 roku ewakuowało się na Mokotów ok. 200 powstańców ze Zgrupowania „Radosław”[6] (wyszli nad ranem 20 września włazem przy ul. Wiktorskiej[7]). Te wydarzenie upamiętnia tablica MSI umieszczona na budynku nr 2/4 (od strony ulicy Solec). W 1945 w kanale znajdującym się pod ulicą znaleziono zwłoki 8 osób, które zginęły tam w 1944[8].

W czasie wojny ocalała część przedwojennej zabudowy po parzystej stronie ulicy (nr 10, 12, 12A i 16)[9] oraz dom im. Wojciecha Sawickiego (nr 9, obecnie nr 3)[10].

We wrześniu 1973 pod nr 1 otwarto hotel „Solec”, wzniesiony w rekordowym czasie 9 miesięcy według zaadaptowanego przez Zygmunta Stępińskiego projektu szwedzkich architektów przez firmę Skånska Cementgjuteriet[11][12]. Obiekt powstał jako hotel dla szwedzkich budowniczych hotelu Forum[13]. Po ukończeniu jego budowy obiekt zaadaptowano do obsługi ruchu turystycznego przez „Orbis”. Wraz z budową hotelu przebudowano ulicę, jej zmieniono oświetlenie, a w 1974 przeprowadzono remont wszystkich przedwojennych kamienic[12].

W 2006 zburzono hotel Solec, a w jego miejscu powstał sześciopiętrowy Hotel Etap przemianowany później na hotel Ibis Budget Warszawa Centrum[14]. W 2018 między hotelem Ibis Budget a domem im. Wojciecha Sawickiego powstał budynek hotelu Ibis Styles Warszawa Centrum[15].

Ważniejsze obiekty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 192. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Jerzy Kasprzycki: Korzenie miasta. Tom I - Śródmieście Południowe. Warszawa: Wydawnictwo VEDA, 2004, s. 27. ISBN 83-85584-45-5.
  3. Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, s. 53. ISBN 83-7005-211-8.
  4. Lesław M. Bartelski: Mokotów 1944. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986, s. 225. ISBN 83-11-07078-4.
  5. Tadeusz Grigo: Na Górnym Czerniakowie. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 251. ISBN 83-11-06755-4.
  6. Piotr Stachiewicz: "Parasol". Dzieje oddziału do zadań specjalnych Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1984, s. 604. ISBN 83-211-0273-5.
  7. Lesław M. Bartelski: Mokotów 1944. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986, s. 510. ISBN 83-11-07078-4.
  8. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 458. ISBN 83-06-00089-7.
  9. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 143. ISBN 83-03-00447-6.
  10. Zagórna 3. W: Biuro Analiz Sejmowych [on-line]. bas.sejm.gov.pl. [dostęp 2019-02-03].
  11. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 70. ISBN 83-06-00089-7.
  12. a b Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 145. ISBN 83-03-00447-6.
  13. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 142. ISBN 83-03-00447-6.
  14. Hotel "Solec". fotopolska.eu. [dostęp 2017-12-06].
  15. Michał Wojtczuk. Prześpij się w Warszawie. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 8–9 grudnia 2018. 
Na podstawie artykułu: "Ulica Zagórna w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy