Ulica Zapiecek w Warszawie


Na mapach: 52°14′56,5″N 21°00′43,2″E/52,249040 21,011990

Ulica Zapiecek w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zegar słoneczny na Zapiecku

Ulica Zapiecek – niewielka uliczka warszawskiego Starego Miasta, biegnąca od ulicy Świętojańskiej do ul. Piwnej.

Historia | edytuj kod

Pierwotnie ulica Zapiecek była fragmentem ulicy Piekarskiej, po 1743 pojawia się jej osobna nazwa – Poprzeczna. Obecną nazwę, mającą charakter topograficzno-metaforyczny, nadano w 1770[1].

Cała zabudowa ulicy przyporządkowana jest numeracji innych ulic – Świętojańskiej, Piwnej lub Rynku.

Po rozebraniu w roku 1831 dwóch kamienic przy ul. Świętojańskiej i Piwnej, powstał placyk w zachowanej do dziś formie. W XIX wieku na Zapiecku odbywał się popularny w Warszawie targ na gołębie i ptaki śpiewające[2].

W 1944 cała zabudowa ulicy została zniszczona.

Na rogu Zapiecka i ul. Piwnej umiejscowił po wojnie książkową "Cafe pod Minogą" Stefan Wiechecki (Wiech) – dziś w tym miejscu znajduje się Restauracja "Zapiecek".

We wrześniu 1985 w bruk ulicy wmurowano płytę granitową upamiętniającą wpisanie warszawskiego Starego Miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO[3] .

Przypisy | edytuj kod

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 193. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1006. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 262. ISBN 83-01-06109-X.

Bibliografia | edytuj kod

  • Praca zbiorowa: Katalog Zabytków Sztuki tom XI część 1: Stare Miasto. Instytut Sztuki PAN, 1993, s. 408. ISBN 83-221-0375-1.
Na podstawie artykułu: "Ulica Zapiecek w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy