Unia Zachodnia


Unia Zachodnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Unia Zachodnia – sojusz wojskowy powstały na mocy traktatu brukselskiego z 17 marca 1948. Był rozwinięciem podpisanego rok wcześniej traktatu z Dunkierki (Francja, Wielka Brytania) o kraje Beneluksu.

Głównym powodem zawiązania sojuszu była obawa przed remilitaryzacją Niemiec. Pakt ustanawiający Unię ustanawiał udzielanie pomocy w odbudowie Europy z powojennych zniszczeń oraz współpracę gospodarczą i kulturalną. Dowódcą struktur wojskowych sojuszu został brytyjski marszałek Bernard Law Montgomery. Polityka wojskowa miała być zintegrowana i koordynowana przez sztab „Obrony Zachodu” z siedzibą w Fontainebleau. W 1954 roku Unię Zachodnią przekształcono w Unię Zachodnioeuropejską.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Unia Zachodnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy